Sandhammaren lighthouse, Maritieme navigatietoren in de gemeente Ystad, Zweden.

De vuurtoren van Sandhammaren is een cilindrische gietijzeren toren van 29,5 meter hoog, met twaalf tuidraden, volledig rood geschilderd, met een galerij en een lantaarn met groenachtige koepel. Hij staat in het bos op ongeveer 200 meter van de punt van de kaap, met een klein licht gebouw met donker zadeldak tegen de voet, boven een zanderige oever. De lichthoogte is 31 meter en hij zendt elke 5 seconden een witte flits uit tot 22 zeemijl ver.

De installatie begon in 1862 met twee identieke torens om verwarring met het Ertholmene-licht te voorkomen. Een van de twee structuren werd in 1891 naar Pite-Rönnskär verplaatst, waardoor het paar werd gereduceerd tot een enkele toren.

De naam Sandhammaren duidt de zandige punt en het strand ten oosten van Ystad aan, waar de toren staat. Het licht brandde eerst op raapolie, ging in 1891 over op kerosine en werd in 1952 geëlektrificeerd. In 1976 geautomatiseerd, vertrok in 1979 de laatste bewaker; de Zweedse Scheepvaartadministratie bedient het nu op afstand vanuit Norrköping.

De toren staat in het bos op ongeveer 200 m van de punt van de kaap en ongeveer 8 km ten zuiden van Borrby, bereikbaar vanaf het zandstrand eronder. Sinds 1976 is hij geautomatiseerd en wordt hij op afstand bediend vanuit Norrköping, dus er is geen vuurtorenwachter ter plaatse. De laatste wachter vertrok in 1979.

De vuurtoren staat dicht bij Zwedens oudste reddingsstation, dat tussen 1855 en 1945 meer dan 500 mensen uit scheepsrampen redde. Dit station was gedurende veel decennia een vitale locatie voor zoek- en reddingsoperaties langs deze gevaarlijke kustlijn.