Rumyantsevsky Obelisk, Granieten obelisk in het district Vasileostrovsky, Rusland.

De Rumjantsev-obelisk is een 21,3 meter hoge schacht van Serdobol-graniet op een sokkel van roze Tivdia- en grijs Ruskeala-marmer, rustend op een driedelige stylobaat. Witte Italiaanse marmerreliëfs met militaire trofeeën en bronzen guirlandes sieren de sokkel, waarvan de voorzijde een zwarte plaat met de vergulde inscriptie ‘Rumjantsevs overwinningen’ draagt. De foto toont de donkergrijze schacht, de gouden letters en daaronder een rond roodbruin medaillon.

Catharina II bedacht het monument in 1795; na haar dood verordende Paul I het in februari 1798 en stelde 82.441 roebel beschikbaar. Vincenzo Brenna ontwierp het en in 1799 werd het op de Tsaritsynweide opgericht. In 1801 verplaatst na de komst van het Suvorovmonument, werd het in 1818 door Carlo Rossi naar het Vasiljevski-eiland overgebracht, waar Roemjantsev aan het Eerste Kadettenkorps had gestudeerd.

Het plein is vernoemd naar Rumjantsev, wiens naam ook voorkomt in het vergulde opschrift op de zwarte plaat van de obelisk, geschreven in de spelling van vóór 1918: „Румянцова побѣдамъ“. De omliggende tuin werd in 1866–1867 aangelegd op kosten van koopman S. F. Solovjov naar een ontwerp van Nikolaj Kovrigin. Van 1939 tot 2001 droeg het plein de naam van de Oekraïense dichter Taras Sjevtsjenko, die aan de nabijgelegen Kunstacademie had gewerkt.

Het monument staat op een openbaar plein en is de hele dag zonder beperkingen toegankelijk. Het is gemakkelijk bereikbaar met openbaar vervoer dat het eiland Vasilievski bedient.

Paul I bood de erfgenamen van Roemjantsev een op staatskosten gebouwd paleis aan in plaats van het monument, maar zij weigerden. De obelisk werd over meerdere maanden samengesteld en begin 1799 op de Tsaritsyn-weide geplaatst, vóór de twee latere verplaatsingen.