Мавзолей Абдель Азізбаба, Middeleeuws mausoleum in de regio Turkistan, Kazachstan.

Het Mausoleum Abdel Aziz Baba is een 19e-eeuws gebouw van gebakken baksteen met portaal-koepelopzet, 14 × 6,9 m groot en 11 m hoog. Het bestaat uit drie vierkante vertrekken op een rij, verbonden door brede openingen. De middenruimte heeft een monumentale pishtak en een kegelkoepel op een hoge cilindrische tamboer boven een achthoek; de zijruimten, van verschillende hoogte, hebben eveneens koepels. In de noordelijke ruimte ligt de grafsteen van Abdel Azizbaba, tegenover het graf van Seyid Khojahan-ata.

Het huidige gebouw dateert uit de late jaren 1860 en verving een bouwwerk dat werd opgetrokken onder de sjeybanidische khan Nauroz Ahmad (Barak Khan), die van 1550 tot 1556 regeerde in Tasjkent en Samarkand. Een eerste graftombe kan hebben bestaan in de karachanidische tijd, tussen de 10e en 12e eeuw. Het onderzoek begon in de jaren 1920 met expedities van P. P. Ivanov en M. E. Masson; in 1947 onderzochten architecten van de Zuid-Kazachse expeditie het bouwwerk en in 1982 werd het als monument van republikeins belang ingeschreven.

Het mausoleum is een bedevaartsoord voor lokale moslims, en de naam Abdel-Azizbaba wordt gevolgd door de titel bab, die een vrome man aanduidt die de islam verspreidde. De houten toegangsdeuren dragen een gesneden ornament in laag reliëf, en de muren hadden vroeger inscripties met soera's uit de Koran en de namen van de meesters Muhammad Kasym Margilani, Molla Jalil Margilani en Khoja Huseyn.

Het mausoleum staat in het noorden van Sayram, in het district Karatau van Şymkent, niet in Turkestan. Het gebouw meet 14 × 6,9 m en is 11 m hoog, met drie op een rij gelegen ruimtes; het graf van Abdel-Azizbaba ligt in de noordelijke ruimte, tegenover de begraving van Seyid Chodzjakhan-ata. Een trap aan de noordfaçade naast het portaal voert naar peil 0,820.

De binnenmuren droegen ooit epigrafische schilderingen met koransoera's en de namen van de meesters Muhammad Kasym Margilani, Molla Jalil Margilani en Khoja Huseyn. Schrijver D. Doszhanov, die Sayram in de jaren 1960 bezocht, beschreef twee onder de koepel geschilderde paarden, waarvan één door een roofdier werd vastgegrepen.