Bell of King Seongdeok, Bronzen klok in Nationaal Museum Gyeongju, Zuid-Korea.

De Klok van Koning Seongdeok is een bronzen klok van 3,66 meter hoog en 2,27 meter doorsnee aan de mond, die binnen boven een betegelde vloer in het Nationaal Museum van Gyeongju hangt. Een drakenvormige haak bekroont haar, en ernaast rijst een klankbuis op. Negen lotusbotten vullen een omrand paneel op het bovenlichaam, een rankenband met medaillons loopt langs de rand en meer dan duizend hanja-tekens zijn in het oppervlak gegraveerd.

Koning Gyeongdeok begon het project in 742 om zijn vader, koning Seongdeok, te eren, maar stierf in 765 voordat de klok werd gegoten. Zijn zoon, koning Hyegong, voltooide haar in 771 en liet haar ophangen in de Bongdeoksa-tempel. Die tempel ging tussen 1424 en 1454 verloren door een overstroming van de Noordbeek; in 1460 werd de klok naar de Yeongmyosa overgebracht en later gebruikt om de zuidpoort van Gyeongju te openen en te sluiten.

De naam van de klok komt uit de Emille-legende: monniken van Bongdeoksa vertelden dat een kind in het gesmolten metaal werd geworpen, en de klok klonk als een kind dat zijn moeder roept. Het verhaal ontbreekt in officiële kronieken, en een analyse uit 1998 vond geen fosfor, het hoofdbestanddeel van bot, in het brons. Het geluid van de klok werd gebruikt in „No. 29” van BTS' album Arirang.

De klok hangt binnen in het Nationaal Museum van Gyeongju; je bekijkt haar vanaf de vloer, onder de open mond. Loop eromheen om de ophanging in de vorm van een drakenkop, de negen lotusknoppen in het paneel en de twee apsara's aan weerszijden van het lotusvormige aanslagpunt te vinden. De inscriptiepanelen staan op de voor- en achterkant van het lichaam.

Boven de drakenkop als ophanging steekt een klankbuis (eumtong) uit, die alleen bij Koreaanse bronzen klokken voorkomt; hij dempt hoge frequenties en bepaalt de zweving van de toon. De klok hangt aan een oude zuil die haar 18,9 ton al eeuwen draagt.