Puyongdang, Paviljoen op een lotusvijver in Haeju, Noord-Korea

Puyongdang is een paviljoen met zadeldak in een lotusvijver in Puyong-dong, Haeju, gedragen door 33 granieten zuilen en via een brug verbonden met het naburige Uihyang-paviljoen. Het is 10,5 meter hoog, heeft rondom leuningen en is het enige wattepaviljoen van Noord-Korea. De vijver, het paviljoen en het Uihyang-paviljoen worden samen Puyongdang genoemd.

De vijver werd in 1354 gegraven als brandblusreservoir tijdens de bouw van de vesting Haeju; later gaven lotusbloemen hem zijn naam. In de 15e eeuw kwam er een paviljoen genaamd Uihyang-gak bij, en de Puyong-hal werd in 1500 voor de Yong-poort gebouwd en in 1526 over de vijver uitgebreid. Tijdens de Koreaanse Oorlog werd hij bijna volledig verwoest en in 1953 herbouwd.

De naam Puyongdang betekent „lotushal“, omdat de vijver vol kwam te staan met lotusbloemen waarvan de geur wijd bekend was. Tegenwoordig duidt de naam de vijver, het Nonghyanggak-paviljoen en de hal samen aan, en de plek hoort bij de Acht Gezichten van Haeju. Een nabijgelegen gedenkteken herinnert aan een verblijf van koning Seonjo.

Puyongdang staat in een lotusvijver in Puyong-dong, Haeju, en is alleen bereikbaar via officiële Noord-Koreaanse toerismekanalen met een gids. Het paviljoen is een uitkijkconstructie, geen binnenruimte, dus men bekijkt het vanaf de rand van de vijver. Nabij staat de stele die herinnert aan het verblijf van koning Seonjo, te bezoeken tijdens hetzelfde bezoek.

De vijver kent een lokale legende: kikkers kwaakten dag en nacht tot een generaal met de naam Nam woorden op een papier schreef en het in het water wierp; het gekwaak stopte en de dorpelingen sliepen. Het paviljoen is Nationaal Schat nr. 68 en een van de Acht Gezichten van Haeju.