Palafitte di Ledro, Archeologische plaats bij het Ledromeer, Italië

De paalwoningen van het Ledromeer zijn overblijfselen van een prehistorische nederzetting met houten constructies langs de oostoever van het meer. De site ligt op ongeveer 651 meter hoogte en strekt zich uit over ongeveer 160 meter langs de waterrand.

De nederzetting ontstond tijdens het Bronzen Tijdperk en werd later onderwater gezet, totdat een waterstandsdaling in de jaren 1920 de resten blootlegde. Deze ontdekking hielp onderzoekers beter te begrijpen hoe mensen in deze vroege periode leefden.

De vindplaats gaf haar naam aan de Ledro-cultuur, een bronstijd-facies die na de opgravingen van 1929 en 1937 werd gedefinieerd. De campagne van 1937 legde ongeveer 10.000 palen en een deel van een hutvloer bloot; 176 houten kisten werden gevuld, en in 1967 kwamen een linnen gordel en een boomstamkano tevoorschijn.

De vindplaats ligt bij Molina di Ledro aan de oostelijke oever van het Ledromeer op 651 m, bij de verzande monding van de Ponale. Het museum, vanaf 1968 gebouwd en in september 1972 geopend, staat naast het opgravingsgebied. Het waterpeil van het meer werd in 1929 met 7 m en in de winter van 1937 met 18 m verlaagd, waardoor de palen bloot kwamen.

Bij de opgravingen van 1937, toen het waterpeil 18 meter onder het peilnulpunt was gezakt, kwamen ongeveer 10.000 houten palen en een deel van een huisvloer vrij. Er werden arbeiders uit de omgeving ingezet en 176 houten kisten met vondsten gevuld, ondanks diefstallen die plaatsvonden ondanks de bewaking door de carabinieri.