Assumption of Mary church, Gotische kerk in Terlan, Italië.

De Kerk van Maria-Tenhemelopneming is een tweebeukige staffelkerk met een lang, driebeukig koor dat eindigt in een onregelmatige vijfzijdige sluiting. Aan de noordzijde van het schip staat de romaanse klokkentoren van omstreeks 1300, en de vrijstaande laatgotische toren van 76 meter hoog verrijst nabij. Het interieur herbergt de grootste frescocyclus van een plattelandskerk in Tirol.

Een romaanse kerk wordt in 1206 voor het eerst vermeld; haar klokkentoren bleef bewaard aan de noordzijde van het schip. De gotische nieuwbouw begon in de 14e eeuw, en in 1363 werd een geestelijke genaamd Heinrich in het koor begraven, dat toen dus klaar was. Het schip werd begin 15e eeuw voltooid, de vrijstaande toren rond 1530 opgetrokken. De scheefgezakte toren werd in 1881 afgebroken en tot 1893 herbouwd volgens plannen van Friedrich von Schmidt.

Het kerkvermogen werd beheerd door leken, de kerkproosten, namens de dorpsgemeenschap; in 1413 noemen documenten Cristan der Linger en Ulreich der Posch als de „twee kerkproosten van Onze Lieve Vrouw te Terlan”. De familie von Niedertor koos de kerk als begraafplaats en bezat het presentatierecht van de kapelanie, in 1513 verleend aan de Augsburger Leonhard Textor door het domkapittel van Trente.

De klokkentoren staat vrij ten noorden van het schip; de ingang van de toren bevindt zich aan de oostzijde. De kerkvloer werd tussen 1822 en 1824 met 0,75 meter verhoogd en bij de restauraties van de 20e eeuw weer verlaagd, waardoor het toen gemaakte zuidportaal op het huidige vloerniveau ligt. Toren en dak werden tussen 1995 en 1996 hersteld.

De 76 m hoge laatgotische klokkentoren helde over door vochtschade in de fundering en kreeg de bijnaam "scheve toren van Terlan". Een plaatselijke sage zegt dat hij boog voor een reine maagd en zich pas weer opricht als er nog een voorbijgaat. In 1881 werd hij afgebroken en tot 1893 volgens plannen van de Weense dombouwmeester Friedrich von Schmidt met het oude materiaal herbouwd.