Iglesia de San Giovanni in Val di Lago, Kerkruïne in San Lorenzo Nuovo, Italië
San Giovanni in Val di Lago is de dakloze ruïne van een renaissancekerk, vrij in het landschap bij de noordelijke oever van het Meer van Bolsena, buiten San Lorenzo Nuovo. De hoofdruimte is een achthoekig bouwvolume van ruwe lichtgrijze en beige steenblokken, met een rechthoekig koor eraan vast. De voorgevel heeft een deur onder een houten latei en driehoekig fronton, links een klein venster, boven de deur een ronde opening en rechts nog een hoog venster.
De kerk werd tussen 1563 en 1590 gebouwd naar een ontwerp van Pietro Tartarino, die onder Alberto da Sangallo had gewerkt en ook de kathedraal van Montefiascone ontwierp. Een plaatselijk verhaal plaatst het ontstaan op 5 juni 1563, toen Johannes de Doper zou zijn verschenen aan een jongen genaamd Nicola Pellegrini en om de herbouw van de eerdere kerk op die plek zou hebben gevraagd. Rond 1800 werden het jaarlijkse feest en de gezongen mis naar San Lorenzo Nuovo overgebracht, en in 1828 werd de verwaarloosde houten dakconstructie gesloopt.
Volgens een plaatselijk verhaal verscheen Johannes de Doper op 5 juni 1563 aan een jongen genaamd Nicola Pellegrini en vroeg hij om de herbouw van de kerk die daar aan hem was gewijd. Rond 1800 werden het jaarlijkse Sint-Jansfeest en de gezongen mis van de kerk naar het dorp San Lorenzo Nuovo verplaatst, waarna het gebouw werd verwaarloosd. In de lunetten van het achthoek zijn resten van schilderingen te zien: een zegenende Christus en een duif van de Heilige Geest.
De ruïne staat in open veld bij de noordelijke oever van het Meer van Bolsena, in de buurtschap Val di Lago, langs het traject van de oude Via Francigena. De plek is afgelegen en weinig bezocht; neem water en stevige schoenen mee voor de oneffen bodem. De muren hebben geen dak en de bovenrand is ongelijk, dus blijf op open grond in plaats van op het steenwerk te klimmen.
De achthoekige plattegrond volgt voorbeelden in Montefiascone en Orvieto en een ontwerp van Antonio da Sangallo de Jongere op Isola Bisentina. Het oorspronkelijke plan van Pietro Tartarino voorzag in een koepel van baksteen, maar men koos een dak van eiken balken en tegels, dat in 1828 werd gesloopt. In de lunetten binnen zijn resten van muurschilderingen te zien, waaronder een zegenende Christus en een duif van de Heilige Geest.
De community van nieuwsgierige reizigers
AroundUs brengt duizenden geselecteerde plaatsen, lokale tips en verborgen pareltjes samen, dagelijks verrijkt door meer dan 95.055 bijdragers wereldwijd.