Basilica of St. Bellinus, Kleine basiliek en parochiekerk in San Bellino, Italië.

De Basiliek van Sint-Bellinus is een oostwaarts gerichte driebeukige kerk met kruisvormige plattegrond op een groot kerkplein in het dorpscentrum. De tweelaagse gevel wordt geleed door Dorische pilasters, met een rondboogportaal, een klein roosvenster tussen twee engelenbeelden en een driehoekig fronton. De laatromaanse klokkentoren van zichtbare natuursteen telt vier verdiepingen en dateert van het begin van de 16e eeuw.

Bellinus Bertaldi, bisschop van Padua, werd tussen 1147 en 1148 vermoord door huurmoordenaars die de Paduaanse heer Tomaso Capodivacca-Capineri had gestuurd. Zijn resten werden eerst bijgezet in San Giacomo di Lugarano en daarna overgebracht naar de kapittelkerk San Martino di Variano nadat een overstroming die kerk had verwoest; rond 1276 nam zij zijn naam aan. Het huidige gebouw werd vanaf 1649 herbouwd door aartspriester Cesare Graziadei met bijdragen van de bevolking; paus Clemens XIII verhief de kerk in 1774 tot basilica minor.

Het dorp en het bisdom Adria vereren Bellinus als patroon; het feest hangt samen met de terugkeer van de in 1947 gevorderde klokken, bij het achthonderdste sterfjaar. Binnen toont het in 1736 door Mattia Bortoloni geschilderde altaarstuk de bisschop met staf en sleutels die een jongen beschermt tegen een dolle hond, een tafereel dat als zijn bescherming wordt gelezen.

Kerk, campanile en aangrenzend plein vormen één geheel in het centrum van het dorp; de façade en de laat-romaanse klokkentoren zijn vanaf de piazza te zien. De toren heeft vier door kroonlijsten gescheiden verdiepingen, waarvan de bovenste de klokkenkamer is. De achttiende-eeuwse beelden van de heiligen Martinus en Bellinus, vroeger in de gevelnissen, staan nu in de zijingangen van het hoofdaltaar binnen.

De laat-romaanse klokkentoren, begin zestiende eeuw gebouwd uit zichtbare steen, behield in 1943 zijn grootste klok: op 27 februari werden drie klokken gevorderd, maar de grootste paste niet door de bifora's van de klokkenkamer. Ze keerden terug in 1947 voor de achthonderdste sterfdag van Sint Bellinus.