Temple of Diana, Archeologische vindplaats in Nemi, Italië

De Tempel van Diana Nemorensis stond op een terras van 200 bij 175 meter, beneden gedragen door driehoekige substructies en boven door een muur met halfronde nissen. Twee Dorische portieken liepen langs het terras, een met rood gepleisterde zuilen, de andere met zuilen van donkergrijs peperino. Vandaag zijn een muur met grote nissen, een deel van het pronaos met een wijaltaar en enkele zuilen zichtbaar.

Het heiligdom ontstond in de vroegste periode van Rome en groeide uit tot een belangrijk religieus centrum over de eeuwen. Het bleef actief totdat religieuze veranderingen in de late oudheid tot zijn verlating leidden.

Dit heiligdom was van groot belang voor oude bezoekers die genezing zochten bij de godin Diana. De offers die zij hier achterlieten tonen hoe mensen hun geloof en hoop op een persoonlijke manier uitdrukten.

De ruïnes liggen op de helling boven de noordelijke oever van het meer van Nemi, niet in het water. De paden zijn oneffen en deels begroeid; draag stevig schoeisel. Een groot deel van het 45.000 vierkante meter grote heiligdom is nog niet opgegraven, dus verwacht verspreid muurwerk in plaats van een gereconstrueerd complex.

Onder de bronzen standbeelden die hier zijn ontdekt, stelden sommige figuren rituele poses voor terwijl zij vaten vasthielden die in ceremonies werden gebruikt. Deze bronzen objecten zijn nu verspreid over museumcollecties buiten Italië.