High church of Saint Magnus, Renaissance basilica minor in Legnano, Italië

De Basiliek van San Magno is de hoofdkerk van Legnano, gebouwd van 1504 tot 1513 in lombardisch-renaissancestijl volgens een ontwerp dat aan Donato Bramante wordt toegeschreven. De crèmekleurige gevel met roodbruine baksteenlijsten heeft een centrale boogportaal met een rond venster erboven, geflankeerd door twee kleinere deuren, en rechts staat een hoge bakstenen klokkentoren met wijzerplaat. Achter de gevel rijst een veelhoekige tamboer op, bekroond door een achthoekige lantaarn met koepeldak en kruis.

De eerste steen werd gelegd op 4 mei 1504 op de plaats van de ingestorte romaanse kerk San Salvatore, met de families Lampugnani en Vismara als belangrijkste schenkers. De muren waren klaar op 6 juni 1513, maar in december 1511 plunderden Zwitserse troepen Legnano en verbrandden de steigers. Van 1516 tot 1523 lagen de werken stil; het ontwerp wordt toegeschreven aan Donato Bramante, die in 1514 stierf.

De kerk is gewijd aan Magnus van Milaan, aartsbisschop van 518 tot 530. Binnen draagt het hoofdgewelf fresco's van Gian Giacomo Lampugnani, de hoofdkapel fresco's van Bernardino Lanino en de kapel San Pietro Martire resten van zestiende-eeuwse schilderingen van Evangelista Luini. Het polyptiek van Bernardino Luini geldt als zijn beste werk.

De hoofdingang ligt op het westen aan de piazza San Magno, waar tot 1808 de begraafplaats van Legnano lag; in 1610 werd de portiek naar deze zijde verplaatst. Men betreedt het interieur via dit westelijke portaal, zodat bezoekers vanaf het plein direct in het schip komen. De klokkentoren, gebouwd tussen 1752 en 1791, staat naast de gevel.

De klokkentoren werd gebouwd tussen 1752 en 1791, meer dan twee eeuwen nadat de kerk in 1513 gereedkwam. De wijzerplaat en de bakstenen schacht rijzen rechts van de crèmekleurige gevel op, boven de achthoekige lantaarn die de koepel bekroont.