Augusteum, so-called Basilica, Romeinse civiele basilica in Ercolano, Italië.

Het Augusteum, ook Basilica genoemd, is een Romeinse burgerbasilica in Ercolano, bekend van een tekening van Charles-Nicolas Cochin uit 1754: het mat 60 bij 40 meter, had vijf ingangen en een plattegrond vergelijkbaar met het Gebouw van Eumachia in Pompeii. Alleen het toegangsportiek, het chalcidicum, is opgegraven; het kijkt uit op de decumanus maximus en heeft een vierzijdige boog met stucdecoratie in de vierde stijl, waaronder een liggende satyr. Binnen verdeelden twee rijen met stuc beklede bakstenen zuilen en een derde rij achteraan de zaal in een met marmer geplaveid middenschip en twee smallere zijbeuken met opus sectile van veelkleurig marmer.

De basilica werd in de Julio-Claudische periode, in de 1e eeuw v.Chr., gebouwd, beschadigd door de aardbeving van 62 n.Chr. en op bevel van keizer Vespasianus hersteld. De pyroklastische stromen van 79 bedolven haar onder een dikke laag modder. Bourbon-onderzoekers bereikten haar in de 18e eeuw via gangen; een inscriptie met de naam van bouwheer Marcus Nonius Balbus wees haar als basilica aan.

Het gebouw herbergde talrijke standbeelden van leden van de keizerlijke familie, wat aantoont hoe belangrijk het was om openbaar macht tentoon te stellen. Deze werken dienden om de verbinding tussen de stad en Rome te benadrukken.

Een bezoek vereist tijd om de verschillende ruimten grondig te verkennen en de behouden schilderijen zorgvuldig te bekijken. Het is raadzaam om lokale informatie over de huidige toegankelijkheid te controleren, omdat archeologische sites van openingsstatus kunnen veranderen.

Archeologische uitgravingen uit de 18e eeuw onthulden talrijke bronzen en marmeren beelden door een tunnelsysteem onder het gebouw. Deze werken worden nu tentoongesteld in het Archeologisch Museum van Napels en bieden inzicht in de artistieke normen van de periode.