Nola-Croce del Papa, archeologische vindplaats in Nola, Italië

Nola-Croce del Papa is een dorp uit de vroege bronstijd bij Nola, rond 1700 v.Chr. bedolven onder as van de Vesuvius en sinds mei 2001 opgegraven onder leiding van Claude Albore Livadie. Slechts drie gebouwen bleven intact; de opgraving legt hun muren en vloeren bloot, waarbij vulkanische modder planten en voedselresten bewaarde.

Het dorp werd bedolven door de Avellino-uitbarsting van de Vesuvius in het 2e millennium v.Chr., rond 1700 v.Chr. De opgraving begon in mei 2001 nadat twee lichamen waren gevonden die op de vlucht door een pyroclastische stroom waren getroffen. De Franse archeologe Claude Albore Livadie, die de opgraving leidde, noemde de site het „eerste Pompeï”.

De site is genoemd naar de locatie Croce del Papa en de opgraving stond onder leiding van de Franse archeologe Claude Albore Livadie, die hem het „eerste Pompeï” noemde. Serviesgoed bij de haard en een pot die in de oven bleef staan, wijzen erop dat de uitbarsting tijdens een maaltijd plaatsvond. Het ontbreken van persoonlijke bezittingen suggereert dat de bewoners hun waardevolle spullen bijeenraapten voor ze vluchtten.

De site is toegankelijk tijdens het graafseizoen, maar stevig schoeisel is essentieel vanwege ongelijke oppervlakken en trappen in de graafgebieden. Bezoekers moeten zonnebescherming meenemen of schaduwrijke gebieden opzoeken, omdat de meeste plaatsen beperkte beschutting tegen zonneblootstelling bieden.

De vulkaanmodder creëerde perfecte vormen van organische materialen die normaal zou rotten, waaronder voedselmaterialen en houten meubilair uit het Bronzen Tijdperk. Deze vormen stellen onderzoekers in staat om zelfs de soorten maaltijden die mensen aten en de kwaliteit van hun vakmanschap te bestuderen.