Riserva naturale dell'Orrido di Foresto, Regionaal natuurreservaat in Val di Susa, Italië

De Riserva naturale dell'Orrido di Foresto beslaat ongeveer 180 hectare op de zuidhelling van de Val di Susa, tussen 450 en 950 m, in de gemeenten Bussoleno en Susa. De Rocciamelone-beek heeft in de kalksteen een kloof met overhangende wanden uitgesleten vlak voor de valleibodem; de kloof wordt in het oosten afgesloten door het rotsmassief van de Truc San Martino (872 m). Rondom liggen kalkrotsen en schrale weiden op lage hoogte.

Het gebied werd al sinds de prehistorie bezocht, zoals vondsten in de rotsabri's stroomopwaarts van de kloof tonen. Een fragment van een marmeren fries, mogelijk van een tempel, en enkele inscripties dateren uit de Romeinse tijd en werden gevonden bij opgravingen van de oude kerk van Foresto. In recentere eeuwen stond het gebied bekend om zijn marmergroeven, waarvan het materiaal in veel gebouwen in Turijn is gebruikt, en om zijn wijnen. In de kloof zijn nog de gebouwen van een lazaret te zien, tot de 18e eeuw gebruikt om mensen met besmettelijke ziekten zoals cholera af te zonderen.

Kalkstenen kliffen zijn sinds de oudheid ontgonnen, en de hellingen ondersteunden ooit wijngaarden en veeteelt. Dit historische landgebruik heeft het landschap dat je vandaag ziet gevormd en toont hoe mensen eeuwenlang met dit terrein hebben gewerkt.

Het gebied wordt doorsneden door een goed netwerk van gemarkeerde wandelroutes die geschikt zijn voor verschillende vaardigheidsniveaus. De zonnige blootstelling en kalkrijke bodem maken bezoeken comfortabel, zelfs tijdens koudere maanden.

De stekelige jeneverbes, Juniperus oxycedrus subsp. macrocarpa, bereikte Foresto 5.000 tot 7.000 jaar geleden, toen een warmer klimaat de mediterrane vegetatie de Alpen in stuwde; de latere afkoeling sloot hem op in dit droge, vorstarme hoekje. Enkele tientallen struiken groeien bijeen in de kalkkom ten noorden van het gehucht Crotte.