Diaccia Botrona Nature Reserve, Natuurreservaat nabij Castiglione della Pescaia, Italië.

Het Padule di Castiglione is een natuurreservaat bij Castiglione della Pescaia met uitgebreide wetlandgebieden die habitat bieden aan vogels, vissen en planten. Het landschap omvat ondiep water, rietkragen en oevers die samen een ingewikkeld natuurlijk systeem vormen.

Het reservaat bewaart een deel van het vroegere Prile-meer, dat de Maremma-vlakte bedekte en grotendeels werd drooggelegd door kanalisatiewerken die in de 18e eeuw onder de Habsburg-Lotharingen begonnen, met Peter Leopold van Toscane vanaf 1766. Het gebied werd op 22 mei 1991 aangewezen als Ramsar-wetland en op 27 februari 1996 per resolutie nr. 17 van de provincie Grosseto tot natuurreservaat verklaard.

De naam verenigt de twee delen van het wetland, de Diaccia en de Botrona. Aan de westrand staat de Casa Rossa Ximenes, in de 18e eeuw gebouwd door de jezuïetenwiskundige Leonardo Ximenes voor de droogleggingswerken; nu huisvest het het bezoekerscentrum en het multimediamuseum van het reservaat over flora, fauna en geschiedenis van het moeras. Op Isola Clodia resteren de middeleeuwse overblijfselen van de abdij San Pancrazio al Fango.

Het reservaat strekt zich uit tussen de rivier de Bruna en het kustdennenbos langs de weg Castiglione della Pescaia–Marina di Grosseto, op het grondgebied van Grosseto en Castiglione della Pescaia. Het bezoekerscentrum en multimediamuseum huizen in de Casa Rossa Ximenes, in de 18e eeuw gebouwd door Leonardo Ximenes aan de westrand van de Diaccia Botrona. Bij de Bruna blijft zoetwatermoeras bewaard, de rest is brakke lagune.

Het reservaat is het belangrijkste wetland van Toscane voor overwinterende eenden; er broeden ook reigers en de bruine kiekendief. De naam komt van de twee delen: de gebieden Diaccia en Botrona.