Sant'Andrea, Basiliek minor in Viareggio, Italië

Sant'Andrea is een neoklassieke parochiekerk en kleine basiliek aan de via Sant'Andrea 55 in de oude kern van Viareggio. Ze werd in 1842 gebouwd samen met de aangrenzende pastorie naar een ontwerp van de Lucchese ingenieur Michele Cervelli, in het sobere, functionele classicisme dat de overheid van de Restauratie voor de nieuwe havenstad voor ogen had. Binnen zijn kunstwerken en talrijke relikwieën te zien; de vier klokken, in 1938 gegoten door de Fonderia Luigi Magni uit San Concordio, zijn de oudste van Viareggio.

In 1836 vaardigde hertog Carlo Ludovico di Borbone van Lucca een decreet uit voor een nieuwe parochie in Viareggio, gewijd aan de heilige Andreas; in 1839 werd zij toevertrouwd aan de Servieten van Maria, door paus Gregorius XVI voorgoed bevestigd. Kerk en canonica verrezen in 1842 naar een ontwerp van de Lucchese ingenieur Michele Cervelli, en aartsbisschop Giovanni Domenico Stefanelli maakte de parochie los van die van Sant'Antonio. In juni 1963 werd zij verheven tot basilica minor.

De kerk is het belangrijkste religieuze centrum van Viareggio en trekt regelmatig gelovigen aan. Bezoekers kunnen zien hoe het plaatselijke katholieke gemeenschap de ruimte gebruikt voor dagelijks gebed en belangrijke kerkelijke momenten.

De basiliek is dagelijks geopend voor bezoekers met een pauze tijdens de middag, waardoor bezoeken 's ochtends en 's avonds mogelijk zijn. Bezoekers die belangstelling hebben voor rondleidingen kunnen informatie krijgen bij het parochiebureau ter plaatse.

De vier klokken in de toren werden in 1938 gegoten door de Fonderia Luigi Magni in San Concordio bij Lucca en zijn de oudste van Viareggio. De serviet Antonius Maria Pucci werkte in deze kerk en ligt er begraven.