Santa Monica, Voormalige kerk in de wijk Oltrarno, Florence, Italië.

De chiesa di Santa Monica is een Renaissancekerk in de wijk Oltrarno met een eenvoudige gevel en een 15e-eeuws portaal. Het wapen van de familie Capponi boven de ingang wijst op de historische verbindingen van dit gebouw.

In 1442 stichtten Ubertino de' Bardi en zijn vrouw het klooster voor zuster Jacopa dei Gamberini en haar Augustijnse medezusters uit Castiglion Fiorentino, als dank voor haar gebeden bij de geboorte van hun zoon en als onderdak tegen gevechten tussen Florentijnse en Milanese troepen. De kerk begon in 1447 onder bescherming van de Capponi. In 1808 opgeheven, huisvestte het gebouw later een school voor christelijke leer en vanaf 1865 het eerste liefdadigheidsweeshuis van Florence.

De naam Santa Monica verwijst naar de moeder van Sint-Augustinus, aan wie de Augustijnse nonnen in 1442 het klooster wijdden. Het verhoogde nonnenkoor op de tegengevel, met houten koorgestoelte uit het einde van de 16de eeuw en een orgelkast uit de 17de eeuw, toont hoe zij de diensten gescheiden van de gelovigen volgden. De ongewijde zaal dient nu voor vergaderingen, tentoonstellingen en concerten.

De voormalige kerk bereikt men vanaf de via Santa Monaca op de hoek met de via dell'Ardiglione in de Oltrarno; het straatnaambordje "VIA DELL'ORIUOLO" wijst het aangrenzende steegje aan. Het interieur is één zaal, betreden via de gesneden houten dubbele deur onder het gebogen fronton. Een groot deel van het oude klooster langs de via Santa Monaca huisvest nu een jeugdherberg, de overige zijden zijn particuliere panden; alleen de kerkruimten zijn toegankelijk.

Achter de openbare kerk hadden de nonnen een tweelingkerk van bijna gelijke grootte, die alleen voor hen en een priester toegankelijk was. Het klooster besloeg ooit het hele bouwblok; vandaag is op plattegronden en luchtfoto's nog een grote vierkante kruisgang met Toscaanse arcaden aan drie zijden te herkennen, al is de binnenruimte opgevuld met latere gebouwen.