Catacombs in Syracuse, Vroegchristelijke begraafplaats in Syracuse, Italië.

De Catacomben van Syracuse zijn een ondergrondse begraafplaats met kalksteen gangen die duizenden in de muren uitgehakte nissen bevatten voor individuele begravingen. Het complex bevat ook versierde stenen sarcofagen, kleine zijkamers en grotere zalen die verschillende doeleinden dienden.

De catacomben van San Giovanni werden vanaf 315 gegraven rond het graf van Marcianus, de legendarische eerste bisschop van de stad, en tot eind 5de eeuw voor begrafenissen gebruikt. Een Griekse waterleiding werd verbreed tot de Decumanus Maximus, de hoofgang waarvan zijgangen aftakken. In 1872 werd hier de sarcofaag van Adelphia gevonden, nu in het Museo Paolo Orsi; in de Tweede Wereldoorlog dienden de gangen als schuilkelder.

De naam San Giovanni komt van de kerk van Johannes de Evangelist boven de graven, van de 3e tot de 7e eeuw de kathedraal van Syracuse. De vijf ronde en vierkante ruimtes aan de hoofgang heten Eusebius, Adelfia, Antiochië, de Zeven Maagden en Anoniem; de marmeren sarcofaag van Adelfia, in 1872 gevonden, staat in het Museo Paolo Orsi. Van de wandschildering is weinig over.

De toegang is alleen mogelijk via rondleidingen die regelmatig vertrekken vanaf de ingang in de buurt van de basiliek, en stevige schoenen worden aanbevolen. De ondergrondse gangen zijn nauw en slecht verlicht, dus je moet zich op je gemak voelen in krappe ruimtes en bereid zijn op stenen trappen.

In de catacomben van San Giovanni werden tijdens de bouw vijf rotonde uitgegraven om materiaal af te voeren, later gebruikt als kapellen en voor licht en lucht. Onder de vervallen kerk ligt de oudste kerk van Syracuse, de crypte van de heilige Marcianus, waar vier Normandische zuilen met kapitelen van de vier evangelisten een enkele zuil omringen die geldt als de plaats van zijn martelaarschap.