Oratorio della Santissima Trinità, Middeleeuwse kerk in Momo, Italië.

Het Oratorio della Santissima Trinità is een kleine, eenvoudige kapel met een licht bepleisterde gevel, een steil donker pannendak en een brede boogopening met vervaagde rode beschildering. In de boog staat een stenen altaarstuk met gesneden zijzuilen en een beschilderd middenpaneel boven een met doek bedekte altaartafel; een zwart metalen hek sluit de voorkant af. Tegen de kapel staat een 17e-eeuws kluizenaarshuis van baksteen en rivierkeien.

Het oratorium werd vermoedelijk in de 11e eeuw gesticht, toen de cluniazensische expansie in Noord-Italië de verering van de Heilige Drieëenheid verspreidde; het diende toen als eenvoudige kapel voor reizigers op de oude Via Francisca. Uit die fase resteren de romaanse apsis en de voet van de klokkentoren. In de volgende twee eeuwen werd het vergroot en tot kerk verbouwd; in 1594 liet de bisschop van Novara, Carlo Bascapè, dak en gevel herstellen.

De binnenmuren zijn versierd met fresco's uit de late 15e en vroege 16e eeuw, gemaakt door het Cagnola-atelier uit Novara. Deze muurschilderingen zijn belangrijke voorbeelden van de lokale kunsttraditie van die tijd.

Het oratorium staat ongeveer twee kilometer ten noorden van Momo op de westoever van de regionale weg 229 richting Borgomanero, naast het oude tracé van de Via Francisca. Omdat het buiten de bebouwde kom ligt, komt men er met de auto; het portiek in de gevel en het zwarte hek bij de ingang zijn de enige beschutting bij de deur.

Opgravingen tijdens de restauratie in 1982 onthulden archeologische vondsten die aantonen dat deze plaats heilige betekenis had in Keltische tijden. De ontdekkingen suggereren dat het terrein lange voor christelijk gebruik spirituele betekenis had.