Provincie Gorizia, Voormalige administratieve provincie in Friuli-Venezia Giulia, Italië.

Gorizia is een administratief gebied in het noordoosten van Italië dat aan Slovenië grenst en zich uitstrekt van alpine voethillen naar de Adriatische kust. Het gebied mengde laagvlakten, wijnbouwheuvels en berggebieden, met meer dan twintig gemeenten verspreid over het landschap.

Het gebied was deel van het Austro-Hongaarse Rijk tot de Eerste Wereldoorlog, waarna het Italiaans werd. Het werd in 1927 ingesteld als aparte provincie, losgebroken van de provincie Udine.

Ongeveer 11% van de bevolking van de provincie spreekt Sloveens, en de Italiaanse wet beschermt de Sloveense taalminderheid in 9 van de 25 gemeenten. In Doberdò del Lago, Savogna d'Isonzo en San Floriano del Collio is de Sloveense meerderheid de lokale regel, terwijl de meeste Sloveenssprekers in het stedelijk gebied van Gorizia wonen. Borden dragen vaak twee plaatsnamen.

Het gebied is bereikbaar per auto en trein, met handige verbindingen naar Slovenië en de rest van Italië. Lente en herfst bieden het meest comfortabele weer, terwijl kustgebieden in zomer druk kunnen zijn.

In 1947 liet het vredesverdrag van Parijs Italië slechts ongeveer 215 van de 2.730 vierkante kilometer van de provincie en negen van de 42 gemeenten; de overige 33 gingen naar Joegoslavië. Het Verdrag van Osimo paste in 1975 de grens op de Monte Sabotino aan en gaf Italië de kam tussen de top en de ruïnes van de kerk San Valentino terug.