Sheikh Bahai Bathhouse

Het Sheikh Bahai Badhuis is een historisch openbaar bad in Isfahan met afmetingen van ongeveer 38 bij 32 meter, gebouwd van steen, baksteen, mortel en decoratieve tegels. De structuur toont een combinatie van Safaviden en Qajar architectuurstijlen, met meerdere verbonden kamers die verschillende functies hadden.

Het badhuis werd in 1616 opgericht tijdens de Safaviden-dynastie en diende de lokale gemeenschap gedurende eeuwen. Het bleef in bedrijf tot begin jaren 2000, toen het sloot toen de levensstijlen in de stad veranderden.

Het badhuis verbond het baden met het dagelijks communautaire leven in Isfahan, met ruimten ontworpen voor verschillende gebruikersgroepen. De indeling van de kamers weerspiegelde sociale gewoonten die nog steeds zichtbaar zijn in hoe de bewoners van de stad samenkomen en interactie hebben.

De toegang is via steegje Sheikh Bahai in de buurt van Abd-or-Razagh straat in Wijk 3, dicht bij de Jameh Moskee en Harounié. De locatie is loopbaar en biedt gemakkelijke toegang bij het verkennen van historisch Isfahan.

Het verwarmingssysteem gebruikte een ondergronds netwerk van kleibuizen en tunnels om gassen van de nabijgelegen moskee af te voeren. Deze praktische oplossing laat zien hoe verschillende gebouwen in de historische stad met elkaar waren verbonden.

Locatie: District 3

Architecten: Bahāʾ al-dīn al-ʿĀmilī

Officiële opening: 1616

Architectuurstijl: Safavid architecture, Qajar architecture

Lengte: 38 m

Breedte: 32 m

Gemaakt van: stone, brick, mortar, tile

GPS-coördinaten: 32.66842,51.68372

Laatste update: 12 december 2025 om 13:06