Memorial for the victims of the German occupation, Monument op het Vrijheidsplein, Boedapest, Hongarije

Het Memorial voor de Slachtoffers van de Duitse Bezetting staat op het Szabadság tér: een zeven meter hoge poort van dertien deels afgebroken zuilen met een timpaan, met op de voorzijde de inscriptie "A német megszállás áldozatainak emlékműve". Binnen staat op de stomp van een gegroefde zuil de aartsengel Gabriël met gesloten ogen en gespreide armen; één vleugel ontbreekt en is vervangen door het wapperende uiteinde van de doek om zijn lichaam. Zijn rechterhand houdt de globus cruciger, die tussen zijn vingers wegglijdt terwijl de adelaar erboven met uitgestoken klauwen toeslaat.

Het monument werd goedgekeurd bij een regeringsbesluit van 31 december 2013 en in de nacht van 20 op 21 juli 2014 onder politiebewaking geplaatst, zonder inhuldiging. Beeldhouwer Péter Párkányi Raab ontwierp de compositie als een parafrase van het Millenniummonument op het Heldenplein. De in januari 2014 gepubliceerde plannen leidden tot protesten van Mazsihisz en andere organisaties.

Critici verwijten het monument dat het Hongaren vrijpleit van medeplichtigheid aan de Holocaust, daarom leggen veel mensen langs de rand improvisatorische eerbetonen aan de slachtoffers neer. Tijdens de protesten van 2014 bouwden demonstranten een „Levend Monument” van foto's, kopieën van oorlogsbrieven en steentjes, volgens het Joodse gebruik van herdenken. De beeldhouwer Péter Párkányi Raab noemt het werk een parafrase van het Millenniummonument op het Heldenplein en benadrukt dat het geen Holocaustmonument is.

Het monument staat op het Szabadság tér in het V. district van Boedapest, aan de kant van de fontein; de figuren kijken naar het plein en zijn eromheen te lopen. De bronzen oppervlakken hebben een antigraffiti-laag die is aangebracht om vandalisme te ontmoedigen. Langs de rand van de plek worden geïmproviseerde eerbetonen aan Holocaustslachtoffers gelegd, waardoor de grond bij de sokkel vaak bedekt is.

Beeldhouwer Péter Párkányi Raab noemde de kleine rijksappel die uit Gabriëls vingers glijdt de hoofdrolspeler van het werk, niet de adelaar. Hij verklaarde ook dat het geen Holocaustmonument is en dat de vogel niet de rijksadelaar is die critici erin zien.