Disznófő Spring, Natuurlijke bron in District XII van Boedapest, Hongarije

De Disznófő-bron is een natuurlijke waterbron in Boedapest die uit pannoonse zandsteenlagen op ongeveer 378 meter hoogte ontstaat. De stroom wordt gemarkeerd door een gietstalen sculptuur van een zwijnskop die als het karakteristieke afvoerpunt van het water dient.

De structuur van het bronhuis werd in de jaren 1820 gebouwd om de natuurlijke waterbron voor regelmatig gebruik in te richten. De decoratie van het gietstalen zwijnshoofd werd in de jaren 1890 toegevoegd, waardoor de eenvoudige bron een wijkherkenningspunt werd.

De naam Disznófő wordt vaak gelezen als 'varkenskap', maar de gids van het Budai-hegység uit 1982 stelt dat het achtervoegsel fő vroeger bron betekende: het is dus de 'varkensbron'. De link met het varken komt van de wilde zwijnen die hier vroeger talrijk waren en van de Duitse naam Saukopf. De ijzeren zwijnenkop op het bronhuisje, gemaakt in de jaren 1890, gaf de nabije Disznófő-restaurant zijn naam.

De bron ligt nu op particulier terrein, dus het water en de uitloop met zwijnenkop zijn alleen van buiten te zien. Een met groen gemarkeerd wandelpad loopt er direct langs, en een monument voor Lajos Kossuth staat op korte afstand. Het bronhuisje ligt aan de linkerzijde van het Harang-völgy-dal, op de oostflank van de Hármaskút-tető.

De gids Budai-hegység uit 1982 stelde dat de naam verkeerd was uitgelegd: Disznófő betekent niet varkenskop maar varkensbron, omdat het oude achtervoegsel fő bron betekende, zoals in Körösfő of Marosfő. De ijzeren zwijnskop op de tuit, in de jaren 1890 aangebracht, versterkte die verkeerde lezing. Het in de jaren 1840 gebouwde restaurant Disznófő bood in 1857 plaats aan 600 gasten en bediende in 1990–91 nog 120 personen.