Margiteiland, Riviereiland in Boedapest, Hongarije

Het Margareteiland is een 2,5 kilometer lang en 500 meter breed riviereiland in de Donau, dat zich uitstrekt tussen de Margarethabrug in het zuiden en de Árpádbrug in het noorden. De huidige vorm ontstond aan het einde van de 19e eeuw door de vereniging van drie afzonderlijke eilanden: Festő, Fürdő en Nyulak. Het eiland is grotendeels bedekt met landschapsparken, met middeleeuwse ruïnes, een watertoren en sportvoorzieningen tussen de bomen.

Het eiland heette vóór de 14e eeuw Insula leporum (Konijneninsel) en werd daarna vernoemd naar de heilige Margaretha (1242-1270), dochter van Béla IV, die in het dominicanessenklooster op het eiland woonde. In de 12e eeuw vestigden de Johannieters zich er, en tot de 16e eeuw werd het eiland gedomineerd door kloosters, kerken en kruisgangen, tot de Ottomaanse oorlogen de gebouwen verwoestten.

De naam van het eiland eert de heilige Margaretha (1242–1270), dochter van Béla IV, die hier in het dominicanenklooster woonde. De 13e-eeuwse namen Nyulak's Island en Nagyboldogasszony-Island staan in archieven, en de Turkse naam Kızadası (Meisjeseiland) verwijst waarschijnlijk naar de gevluchte nonnen. Bezoekers kunnen de ruïnes van de dominicaanse kerk en het klooster zien.

Auto's zijn op het eiland verboden, dus de meeste bezoekers komen te voet, met de fiets of met het openbaar vervoer via de bruggen. Fietsverhuur is beschikbaar en de vlakke paden maken het gemakkelijk om verschillende gebieden in uw eigen tempo te verkennen.

Het eiland heette niet altijd Margareteninsel: vóór de 14e eeuw stond het bekend als Insula leporum, het Konijneneiland. Archeoloog Ottó Trogmayer opperde dat de Latijnse naam een kopieerfout kan zijn voor Insula leprorum, het Melaatseneiland, wat past bij de hier gebouwde hospitalen en de afgelegen ligging. Aan de noordpunt lag ooit het Fürdő-sziget, genoemd naar zijn vijftig tot zestig warme bronnen en in 1873 weggebaggerd.