Lepoglava prison, Gevangenis met maximale beveiliging in Lepoglava, Kroatië

De gevangenis van Lepoglava is een in werking zijnde gevangenis met maximale beveiliging in de provincie Varaždin in het noorden van Kroatië, beheerd door het ministerie van Justitie, geen museum. Ze is gevestigd in de gebouwen van een voormalig klooster van de Paulinen dat de autoriteiten in 1854 tot strafinrichting omvormden. Voor de gevangenis werd in 2005 een gedenkteken voor de slachtoffers opgericht.

De gevangenis van Lepoglava werd in 1854 gevormd in een klooster dat eerder toebehoorde aan de Paulinen en door de autoriteiten tot strafinrichting werd omgebouwd; een deel van het bezit van de orde daar werd pas in 2001 aan het bisdom teruggegeven. Daarna werd ze gebruikt door Oostenrijk-Hongarije, het Koninkrijk Joegoslavië, de Onafhankelijke Staat Kroatië en het communistische Joegoslavië. In 1878 voerde directeur Emil Taufer het Ierse reclasseringssysteem in en opende werkplaatsen voor strafarbeid, met alfabetiseringslessen voor jonge daders.

De gevangenis is genoemd naar Lepoglava in de provincie Varaždin; de gebouwen waren eerst een klooster van de Pauluspaters, waarvan een deel van het bezit pas in 2001 aan het bisdom werd teruggegeven. In 1878 voerde directeur Emil Taufer het Ierse rehabilitatiesysteem in en opende werkplaatsen voor strafarbeid, met lees- en schrijfonderwijs voor jonge daders. Onder de gedetineerden waren Josip Broz Tito, Moša Pijade en na de Kroatische Lente Franjo Tuđman.

De gevangenis van Lepoglava is een actieve inrichting met maximale beveiliging onder het Kroatische ministerie van Justitie, geen museum, dus er zijn geen rondleidingen door cellen of werkplaatsen. Het complex gebruikt het voormalige klooster van de Pauluspaters in de stad Lepoglava, provincie Varaždin. Een in 2005 opgericht gedenkteken voor de slachtoffers is van buitenaf te zien.

In juli 1943 voerden partizanen een gecoördineerde aanval uit waarbij in één enkele operatie ongeveer 800 gevangenen werden bevrijd. Die actie wordt nog steeds beschouwd als een van de grootste gevangenisbevrijdingen in de regio tijdens de Tweede Wereldoorlog.