Gori Fortress, Middeleeuws fort op rotsachtige heuvel in Gori, Georgië.

Gori Fortress is een ruïneuze citadel van ruw grijsbruin metselwerk op een rotsachtige heuveltop boven Gori. De muren volgen het onregelmatige reliëf van het plateau: een lange gekanteelde muur stijgt naar een hoge, smalle stenen pijler bij het midden, een lagere gekanteelde muur daalt af naar links en een cilindrische toren met verticale kantelen steekt naar rechts uit. Een brede terrasvormige wal met vierkante kantelen loopt diagonaal af onder de hoofdmuren. Het best bewaarde deel, Tskhra-kara ("de negen poorten"), sluit in het westen aan op de ovale citadel, met hulpwallen in het zuiden en oosten.

Al in de laatste eeuwen v.Chr. stonden er versterkingen op de heuvel, maar geschreven bronnen noemen het fort van Gori pas in de 13e eeuw. De Ottomanen namen het in de 16e eeuw in; in 1599 veinsden de mannen van koning Simon I de belegering voor de vastentijd op te heffen en vielen 's nachts aan om het te heroveren. De koningen Rostom (jaren 1630) en Erekle II (1774) gaven het zijn huidige vorm, en na 1801 lag er een Russisch grenadiersbataljon.

De naam Goris Tsikhe betekent in het Georgisch simpelweg "fort van Gori". Het best bewaarde deel, aan de westkant, heet Tskhra-kara, "de met de negen poorten". In het zuidoostelijke deel liggen de resten van een kleine kerk; in het oostelijke deel van het terrein staat een zaalkerk uit de 11e–12e eeuw.

De muren van de vesting lopen langs de westelijke helling naar de weg, en de rivier de Liakhvi stroomde vroeger aan de voet van de heuvel voordat hij zich terugtrok. Het best bewaarde deel, Tskhra-kara, is op het westen gericht, met aanvullende muren in het zuiden en oosten. Een laat gewelfde poort bevindt zich in het midden van de zuidelijke muur.

De westelijke sectie genaamd Tskhrakara of Negen-Poorten overleeft als het meest intacte gedeelte van de plaats ondanks talrijke belegeringen en aardbevingsschade. Dit gebied stelt bezoekers in staat het originele poortensysteem met zijn gelaagde defensieve passages vandaag nog staande te zien.