Flèche de la cathédrale d'Amiens, Gotische torenspits in Amiens, Frankrijk

De Flèche de la cathédrale d'Amiens is een spits van lichtgrijze steen boven de viering. De onderste geleding is een achthoekige toren met spitsboogopeningen tussen schalken en kleine uitstekende figuren op de hoeken; een band van gebeeldhouwd maaswerk scheidt hem van de taps toelopende bovenste schacht, waarvan het oppervlak een diagonaal steenraster en kruisbloemen langs de randen draagt.

Een eerste houten spits, bedekt met lood en leisteen en begin 14e eeuw opgetrokken onder bisschop Guillaume de Mâcon, werd op 15 juli 1528 volledig door brand na een blikseminslag verwoest. De huidige spits werd in de 16e eeuw herbouwd: timmerman Simon Tanneau uit Beauvais leidde het werk, bijgestaan door Louis Cardon uit Cottenchy, en het hout werd twee jaar gemonteerd alvorens met lood te worden bedekt. Bisschop François de Halluin wijdde haar op 22 mei 1533; in 1574 gaf kardinaal de Créquy na een nieuwe blikseminslag 1.500 livres voor herstel.

De klokken van de spits werden op 3 september 1528 gegoten door Guillaume Cachet en enkele dagen later door de bisschop gezegend. In 1533 werd vlak onder de top, onder het ijzeren kruis, een verguld zilveren reliekhouder geplaatst met stukken van het Ware Kruis en relieken van de heilige Honoratus en de heilige Thomas. Een loden plaat herinnert nog aan de brand van 1712.

De spits staat boven de viering en is te zien vanaf de kerkvloer en vanuit de omliggende straten; de niveaus zijn niet toegankelijk. De in 1887 geplaatste vergulde koperen haan weegt 10 kg en reikt tot 118 m. Een loden plaat herinnert aan de brand van 16 juni 1712, geblust door bewoners en dakdekkers die boven de vlammen klommen.

De in 1887 geplaatste vergulde koperen haan weegt 10 kg en reikt tot 118 m. Een loden plaat herinnert aan de blikseminslag van 16 juni 1712, toen dakdekkers en een slotenmaker boven de vlammen klommen en het vuur doofden.