Menhir of Menozac'h, Menhir in Plouguerneau, Bretagne, Frankrijk

De menhir van Menozac'h, ook menhir de Saint Cava of Men Ozac'h genoemd, is een rechtopstaande steen van ongeveer 1,7 meter hoog, met een basis van 80 bij 50 centimeter. Hij staat ten oosten van de vuurtoren van Île Wrac'h op het Plage de Saint-Cava in Plouguerneau, Finistère. Het donkere oppervlak is bedekt met algen en kleine zwarte schelpjes, en de steen versmalt onregelmatig naar een stompe punt.

De menhir werd opgericht tijdens het neolithicum, toen de zeespiegel veel lager lag en de plek droog land was. In de loop van de millennia steeg de zee en kwam de steen in het getijdengebied te staan. In het begin van de 20e eeuw werd hij voor het eerst beschreven door Alfred Devoir, die hem 'menhir de Lilia' noemde. In de jaren 1980 werd hij tijdelijk verwijderd, maar de gemeente plaatste hem later terug op bijna zijn oorspronkelijke plek.

De menhir heet ook menhir de Saint-Cava, naar het strand Plage de Saint-Cava waar hij staat, en Men Ozac'h. Hij is een van de Bretonse megalieten die nu door het getij worden bereikt, net als de allée couverte van Kernic en de menhir van Léhan, die laten zien hoeveel de zee sinds het Neolithicum is gestegen.

De menhir is gemakkelijk te voet te bereiken vanaf het strand van Saint-Cava bij laag water, wanneer het wad droogvalt. Bij hoog water staat de voet volledig onder water, dus het is verstandig de getijdentafels te raadplegen voor je gaat.

Onderzoekers denken dat er ooit concentrische steencirkels rond de menhir kunnen hebben gestaan, maar deze formaties blijven bij bijna elke getijde onder water verborgen. Doordat de zeespiegel is gestegen sinds de steen werd geplaatst, ligt hij nu op ongeveer 6,5 meter onder het hoogste waterpeil.