Tomb of Napoleon, graf in het 7e arrondissement, Parijs, Frankrijk

Het graf van Napoleon is een open ronde crypte van ongeveer 23 meter doorsnee en bijna 6 meter diep, uitgegraven onder de koepel van Les Invalides. In het midden staat op een voet van groen graniet op een plaat zwart marmer de sarcofaag van Sjoksja-kwartsiet, met gewelfd deksel en twee kransvormige handgrepen, binnen een vloer van marmer en email in concentrische ringen. Twaalf tegen pijlers geplaatste Victoriabeelden omringen hem en tien reliëfpanelen sieren de galerij.

Het gebouw werd in 1670 door koning Lodewijk XIV als onderkomen voor gewonde soldaten gesticht en ontving later de beroemde koepel, gebouwd tussen 1677 en 1707 door architect Jules Hardouin-Mansart. Napoleons overblijfselen werden in 1840 uit het eiland Sint-Helena hiernaartoe gebracht en in 1861 in het eindgrafmonument geplaatst.

Het graf is een lieu de mémoire in de zin die historicus Pierre Nora eraan gaf in Les Lieux de mémoire (1984): een ruimte waar een samenleving de herinneringen aan haar geschiedenis bewaart of levend houdt. Er vinden regelmatig officiële plechtigheden en herdenkingen plaats, en het monument verankert de napoleontische herinnering in een ruimtelijke en historische context.

Het graf bevindt zich in het 7e arrondissement aan de Rue de Grenelle en is gemakkelijk bereikbaar met het openbaar vervoer via metrolijn 8 of RER-lijn C tot het station Invalides. De site is dagelijks open van ochtend tot avond, met verlengde openingstijden op bepaalde vrijdagavonden per maand.

De rode kwartsietblok, lang porfier genoemd, werd in 1848 in Russisch-Karelië gewonnen met toestemming van tsaar Nicolaas I en via Kronstadt en Le Havre verscheept; hij kwam op 10 januari 1849 in Parijs aan. Steenhouwer A. Seguin bewerkte hem met stoommachines.