Jean-Jaurès square, Centraal plein in Saint-Étienne, Frankrijk

Het Jean-Jaurès-plein is een beplant en bebloemd plein in Saint-Étienne met een waterbassin, speeltuinen, een draaimolen en een muziekkiosk van Louis Mazerat, herbouwd in 1914 en sinds 1987 beschermd. De tram doorkruist het plein tussen de rue du Président-Wilson en de rue Charles-de-Gaulle, en een vijftiental straten komen erop uit. Jean-Michel Dalgabio gaf het plein in 1813 zijn huidige vorm.

In 1801 als Place Marengo gedoopt ter herinnering aan de napoleontische overwinning bij Marengo, kreeg het plein in 1813 onder Jean-Michel Dalgabio zijn huidige vorm, deels op de tuinen van de zusters van Sainte-Catherine, deels op grond van oud-burgemeester Hippolyte Royet. Eind 1919 omgedoopt tot Place Jean-Jaurès, heette het eind 1944 kort weer Marengo en draagt het sinds 1945 officieel de naam Jean-Jaurès.

Het plein is genoemd naar Jean Jaurès (1859-1914), een Franse socialistische politicus. De inwoners van Saint-Étienne noemen het nog vaak place Marengo, de naam die het van 1801 tot 1919 droeg, en de aangrenzende tuin behoudt die naam. Eind 1944 heette het kort weer Marengo voordat het in 1945 opnieuw Jean-Jaurès werd.

Het plein wordt bediend door tramlijnen T1 en T2 en door buslijnen 10, 12, 84, S9 en N1 van het STAS-net. De tram doorkruist het plein tussen de rue du Président-Wilson en de rue Charles-de-Gaulle, en veertien straten komen erop uit, zodat men er van verschillende kanten kan binnenkomen.

De Condition des Soies staat niet aan het plein zelf maar in de rue d'Arcole, een straat die erop uitkomt. Het gebouw van Léon en Marcel Lamaizière, voltooid in 1910, diende tot 1962 voor de technische en reglementaire werkzaamheden van de lintindustrie; de kalkstenen gevel toont jugendstilcurven met lint- en moerbeimotieven, herhaald in het smeedwerk van ramen, hek en trapleuning.