Gallo-Roman Temple of Tours, Romeinse tempel in centrum Tours, Frankrijk.

De Gallo-Romeinse tempel van Tours is een heiligdom van het fanumtype uit het einde van de 1e eeuw n.Chr., tegenwoordig alleen bekend van schaarse ondergrondse resten onder het Nouvel Olympia en het Regionaal Dramatisch Centrum in het centrum van Tours. De ronde cella had een buitendiameter van 34,80 m en was minstens 20 m hoog, voorafgegaan aan de oostzijde door een klassiek Romeinse pronaos met driehoekig fronton, binnen een peribolos van ongeveer 0,7 hectare.

Het heiligdom werd eind 1e eeuw na Christus gebouwd in de Romeinse stad Caesarodunum en verving een eerder tempel die in de eerste helft van die eeuw was gebouwd. Uitgravingen in de jaren 1990 brachten houten funderingen en architecturale fragmenten aan het licht die onder de grond waren blijven steken.

De tempel toont hoe Romeinse en Keltische geloofsovertuigingen in deze regio naast elkaar bestonden, zichtbaar in zijn ronde vorm die verschilt van typische Romeinse tempels. Dit ontwerp weerspiegelt hoe lokale tradities de religieuze architectuur hebben gevormd.

De overblijfselen bevinden zich onder moderne gebouwen in de oude stad van Tours en zijn niet zichtbaar als open ruïnes. Bezoekers kunnen meer te weten komen over de archeologische vondsten via lokale musea of informatieve plaatsen op straatniveau.

De cella van de tempel had een buitendiameter van 34,80 m, tegenover 19,60 m voor de Tour de Vésone in Périgueux. Een 3D-animatie van INRAP toont de ronde Keltische cella naast een Romeinse pronaos met zuilen en driehoekig fronton. Pierre Audin noemde het een gelukkige verbintenis tussen romanisering en trouw aan inheemse tradities.