Abbaye du Sauvoir-sous-Laon, Site van een cisterciënzerinnenabdij in Aisne, Frankrijk

De Abbaye du Sauvoir-sous-Laon was een cisterciënzerinnenklooster, gesticht in 1220 ten zuiden van Laon in het departement Aisne. Na een verhuizing rond 1240 naar het door baljuw Soibert geschonken land La Ramée kreeg het de naam Notre-Dame du Sauvoir, naar salvatorium, een vijver voor vissen. De kerk werd rond 1550 herbouwd; de gebouwen werden in 1795 gesloopt en er rest niets boven de grond.

Gesticht in 1220 om nonnen op te vangen die niet tot de abdij van Montreuil-les-Dames konden toetreden, werd het onder toezicht geplaatst van de abdij van Foigny. Het groeide door schenkingen gedurende de Middeleeuwen en bleef actief tot de tijd van de Franse Revolutie.

De naam Sauvoir komt van het Latijnse salvatorium, dat visvijver betekent, een verwijzing naar de vijvers die de nonnen onderhielden. De kloosterkerk werd rond 1550 herbouwd; in 1677 liet Marie-Chrétienne de Choiseul-Praslin de slaapzaal opnieuw bouwen en het koor, het kloosterdak, de schaapskooi en de bakkerij herstellen. De moderne kerk Notre-Dame du Sauvoir in Laon houdt de naam in ere.

Er zijn geen resten van de abdij boven de grond; de locatie ligt ten zuiden van Athies-sous-Laon, bij Laon. De naam leeft voort in de moderne kerk Notre-Dame du Sauvoir in Laon, die aan het voormalige klooster herinnert. Het refugehuis van de abdij in Laon stond op 49°33′53″N, 3°37′43″E.

Jeanne van Vlaanderen, dochter van Robrecht III van Vlaanderen en weduwe van Enguerrand IV van Coucy, trad na de dood van haar man in het klooster en werd rond 1324 abdis. Haar gebeeldhouwde graftombe staat nu in de kerk Saint-Martin in Laon. De abdij ontleende haar naam aan het Latijnse salvatorium, een vijver voor vissen.