Église protestante de Munster, Protestantse kerk in Munster, Frankrijk

De Église protestante de Munster is een neoromaans kerkgebouw van rode zandsteenblokken, met een drieschepige basilicale plattegrond, transept, apsis en een open drieledig portaal. Links staat een hoge toren met een steile piramidale spits en wijzerplaten; het hoofdgebouw heeft een steil gemotiveerd dak en een apsisachtig deel met hoge boogvensters en rozetten.

De bouw begon in 1867 onder leiding van architect Frédéric-Louis de Rutté en werd voltooid in 1873. Het gebouw beëindigde decennia van spanningen tussen verschillende religieuze gemeenschappen in de regio.

De kerk behoort tot de Protestantse Kerk van de Augsburgse Confessie van de Elzas en Lotharingen. Haar geschiedenis herinnert aan het gedeelde gebruik van Saint-Léger: vanaf 1686 verdeelde het simultaneum de parochiekerk tussen beide gezindten. De versiering van 1854 voor de Onbevlekte Ontvangenis bracht de protestanten ertoe een eigen kerk te bouwen.

De kerk staat op de plek van de vroegere protestantse pastorie, ten zuidwesten van de marktplaats in het centrum van Munster. Voor de bouw moesten verschillende huizen worden gesloopt; die voorbereiding duurde zeven jaar tot de aanbesteding in 1867. Het rondboogportaal is omlijst met concentrische profielen.

Het eerste orgel, gebouwd door Eberhard Friedrich Walcker, werd op 23 december 1873 ingewijd en door Albert Schweitzer geroemd als een van de mooiste instrumenten van de Elzas. Bij het begin van de Eerste Wereldoorlog gedemonteerd, werd het in 1924-1927 vervangen door een instrument van Georges Schwenkedel uit Straatsburg, in 1954 uitgebreid met een rugpositief en in 1984-1985 herbouwd door Muhleisen.