Église Notre-Dame de Nize, Romaanse kapel in Lunas, Frankrijk.

Notre-Dame-de-Nize is een Romaanse kapel van breuksteen, aan de noordzijde aangebouwd tegen een vierkante klokkentoren uit de 12e eeuw. De bovenste verdieping daarvan heeft aan elke zijde een paar rondboogopeningen met zuiltjes en eindigt in een korte piramidale leien spits. De kapel is gedekt met gebogen pannen, en de twee gebouwen van de hermitage zetten het complex westwaarts in dezelfde as voort.

De plek herbergde waarschijnlijk een preromaans heiligdom uit de eerste eeuwen van het christendom. Het wordt in 1135 vermeld als Sancta Maria de Aniza in het kartularium van de abdij van Joncels en in 1136 in een bul van paus Innocentius III; de klokkentoren en het romaanse schip dateren uit de 12e eeuw. In de middeleeuwen werd het een priorij, daarna de parochiekerk van de gehuchten in het dal, tot de parochie Nize in 1971 werd opgeheven en bij Lunas gevoegd.

De naam verwijst naar de nabijgelegen Nize-beek, die eeuwenlang het karakter van de plaats heeft bepaald. Bezoekers ontdekken hoe het heiligdom verbonden is met deze waterbron, die lokale bewoners altijd als heilzaam hebben beschouwd.

De kapel ligt 3 km ten oosten van Lunas in het dal van de Ruisseau de la Nize, onder de departementale weg D35E9 richting het gehucht Laval de Nize, in het Regionaal Natuurpark Haut-Languedoc. Omdat de klokkentoren onder het wegpeil ligt, is de afslag makkelijk te missen. Het terrein wordt te voet bereikt langs het water door een bosgebied; draag schoenen die geschikt zijn voor oneffen grond.

De tweelingbogen van de klokkentoren waren in 1948 deels dichtgemetseld, zoals foto's uit die tijd laten zien. Een onderzoek uit 2017-2018 door architecte Aurélie Rouquette stelde vast dat de westelijke opening op de foto van 1948 ontbreekt en later opnieuw is gemaakt met een andere steensoort, waardoor ze visueel opvalt.