Abbatiale Saint-Jean-Baptiste de Saint-Jean-Saverne, Romaanse abdijkerk in Saint-Jean-Saverne, Frankrijk

De Abbatiale Saint-Jean-Baptiste is een voormalige abdijkerk in laat-romaanse stijl, met een basilicale plattegrond zonder dwarsschip: een middenschip van vier dubbele traveeën, zijschepen, een koor verlengd met één travee en drie apsissen. Het middenschip heeft spitsboogribgewelven, de zijschepen kruisgewelven en de apsissen halfkoepels. In 1733 werd een vierkante toren met gebogen dak en lantaarn toegevoegd.

In 1126 schonk graaf Pierre de Lutzelbourg het dorp en zijn landerijen aan de abdij van Saint-Georges, en in de eerste helft van de 12e eeuw vestigde zich daar een gemeenschap van nonnen. De abdijkerk werd in laat-romaanse stijl gebouwd, met een omstreden datering tussen de jaren 1130 en 1180, en werd verwoest tijdens de Boerenoorlog van 1525. De kloostergebouwen werden tussen 1729 en 1732 herbouwd door steenhouwer Michel Meng, die een klokkentoren met portaal toevoegde en de muren van het schip verhoogde. Na de Franse Revolutie vluchtten de nonnen naar Saverne, het klooster werd in 1796 verkocht en de kerk werd parochiekerk.

Tien in de 15e en 16e eeuw geweven tapijten dienen in de kerk als dorsalen en paramenten; drie ervan worden nu bewaard in het Musée de l'Œuvre Notre-Dame in Straatsburg en één in de Academy of Arts in Honolulu. De met rocaille versierde preekstoel draagt evangelistenfiguren, en het hoofdaltaar met tabernakel van Franz Anton Ketterer uit 1763 staat onder de beschilderde halve koepel.

Het gebouw blijft toegankelijk voor religieuze diensten en bezoeken en is gelegen in het departement Bas-Rhin. Bezoekers moeten openingstijden controleren omdat het als een actieve parochiekerk functioneert.

De hoofdeur bewaart haar oorspronkelijke romaanse ijzerwerk, een reeks scharnieren en banden uit de 12e eeuw die ouder zijn dan de gotische gewelven. Bekijk het ijzerwerk voordat u binnenkomt.