Église priorale Saint-Loup de Saint-Loup-de-Naud, Romaanse parochiekerk in Saint-Loup-de-Naud, Seine-et-Marne, Frankrijk

De prioraalkerk Saint-Loup is een romaans gebouw, begonnen in de tweede helft van de 11e eeuw en opgetrokken uit kleine breukstenen. Het schip telt zes traveeën, met zes rondboogarcaden naar de zijbeuken; de vier westelijke traveeën hebben bladkapiteien, de twee oostelijke zijn kaal. Een tweelaagse voorhal met spitsboogarcaden staat voor het westportaal, en boven de viering verrijst een bijna vierkante klokkentoren met vier klankopeningen per zijde.

Rond 980 schonk de aartsbisschop van Sens een aan Sint-Lupus gewijde kapel aan de benedictijnen van Saint-Pierre-le-Vif, die hier een priorij stichtten. De kerk werd in de tweede helft van de 11e eeuw begonnen. Rond 1160 gaf aartsbisschop Hugues de Toucy een relikwie van Sint-Lupus en financierde graaf Hendrik de Vrijgevige vier schip traveeën en het westportaal. In 1567 door hugenoten geplunderd, werd de priorij tijdens de Revolutie opgeheven.

De kerk is gewijd aan de heilige Lupus, bisschop van Sens in de 7e eeuw, wiens beeld de trumeau van het westportaal siert. Het kapiteel daaronder toont het wonder van de edelsteen die volgens de legende uit de hemel viel terwijl hij de mis opdroeg, met twee diakens bij het altaar. De archivolten vertellen episodes uit zijn legende, waaronder een in een klok opgesloten figuur die als koning Chlotharius II wordt geduid.

De kerk staat boven aan de helling die het Dragon-dal beheerst, met het dorpscentrum lager. De westelijke voorhal opent zich in getrapte spitsboogarcaden, met aan de noordzijde een rechthoekige traptoren. Omdat het schip alleen licht krijgt via de vensters van de zijbeuken, blijft het interieur donker; de twee oostelijke traveeën dragen een kruisgraatgewelf uit 1874.

De kolomsculpturen op de westelijke ingang behoren tot de vroegste voorbeelden van gotische steenbewerking in de Île-de-France-regio. Deze stenen figuren tonen een experimenteel stadium van artistieke ontwikkeling voordat gotische vormen zich later over Europa verspreidden.