Gare de Saint-Hippolyte, Historisch spoorwegstation in Saint-Hippolyte, Frankrijk.

Gare de Saint-Hippolyte is een vervallen stationsgebouw van twee verdiepingen, opgetrokken uit roodbruine steenblokken, met een centrale geveltop en een hoge topgevelvleugel rechts. De gevel heeft hoge boogopeningen, sommige met donkere tralies, en het dak ontbreekt aan de rechterzijde, waardoor de stenen topgevelmuur zichtbaar is. Een groot wit paneel leunt tegen de voorzijde.

Het station werd op 18 oktober 1840 in gebruik genomen toen de Compagnie du chemin de fer de Strasbourg à Bâle het traject Benfeld-Colmar opende; het was een station derde klasse dat na de voorafgaande enquêtes aan het definitieve tracé werd toegevoegd. In 1903-1907 verrees naar plannen van Ludwig Kriesche een nieuw stationsgebouw van natuursteen voor de bezoeken van Wilhelm II aan de Hohkönigsburg, met toren en Fürstenzimmer. In 1976 sloot het loket en sinds 2002 stoppen er geen treinen meer.

Het station wordt „gare du Kaiser“ of „gare du Château du Haut-Koenigsbourg“ genoemd, omdat reizigers hier uitstapten om naar de kasteelruïne te klimmen. Bij zijn bezoeken werd Wilhelm II op het perron ontvangen door de kinderen van het dorp. Het station figureert ook in een scène van Claude Chabrols film La Décade prodigieuse.

De site ligt op ongeveer 180 meter hoogte en bevindt zich buiten het dorpscentrum, waardoor het minder toegankelijk is zonder persoonlijk vervoer. Aangezien het nu als privéwoning fungeert, zijn bezoeken van binnen niet mogelijk, maar de buitengevel kan vanuit de omgeving worden bekeken.

Het gebouw van 1903-1907 werd ontworpen door architect Ludwig Kriesche en uitgevoerd door Bodo Ebhardt, die de restauratie van de Hohkönigsburg leidde. Een kamer met twee vensters op de verdieping was voorbehouden aan Wilhelm II, die door de dorpskinderen werd ontvangen. Een veldspoor verbond het station met de bouwplaats van het kasteel.