Église Saint-Étienne-de-la-Cité, Romaanse kerk in Périgueux, Frankrijk

De Église Saint-Étienne-de-la-Cité is een romaanse kerk in Périgueux, gebouwd van de 11de tot de 12de eeuw. Ze heeft een grijze koepel met lantaarn, en de muren van lichtgrijze en beige steenblokken vertonen verweerde plekken. De westgevel heeft drie hoge boogvensters boven een houten dubbele deur met een gebeeldhouwd kruis, en twee kleinere boogdeuren op grondniveau.

Een eerste kerk werd begin 6e eeuw op de plaats van een Martestempel gebouwd door bisschop Chronope II. De bouw van de romaanse kerk begon in de 11e eeuw met de westelijke travee en eindigde in de 12e eeuw met het koor. In 1577 brandden hugenoten de helft van het gebouw af, waaronder twee westelijke traveeën en de in 1620 herstelde klokkentoren. In 1669 verhuisde de bisschopszetel naar Saint-Front en werd Saint-Étienne weer een gewone kerk.

De paastafel is een beschreven stenen plaat met de paasdata, overgebracht van de zuidmuur van de altaarruimte van de oude kathedraal. Het graf uit de 12e eeuw is dat van Jean d'Asside, bisschop van Périgueux. Een 17e-eeuws altaarstuk in eiken en notenhout, afkomstig van het voormalige jezuïetencollege, staat onder de westelijke koepel.

Je kunt bezoeken tijdens de daglichtheid, maar controleer van tevoren de exacte openingstijden, aangezien deze per seizoen variëren. Neem van tevoren contact op met het Toeristenbureau van Périgueux als je een rondleiding of meer gedetailleerde informatie wilt.

Het tribune-orgel werd in de 18de eeuw gebouwd door Marin Carouge en rond 1885 hierheen overgebracht nadat Merklin het in Saint-Front verving. Bartholoméo Formentelli herstelde het tussen 1990 en 1993, gesteund door de Association des amis de l'orgue de la Cité onder voorzitterschap van Xavier Darcos; Michel Chapuis wijdde het in. Kas en instrument zijn sinds 1976 beschermd als monument historique.