Église Saint-Jean-Baptiste de Belleville, Neogotische kerk in 19e arrondissement, Frankrijk

De Église Saint-Jean-Baptiste de Belleville is een neogotisch kerkgebouw aan de rue de Belleville 139 in het 19de arrondissement van Parijs. De lichtbeige stenen gevel heeft twee spitsen van 57 meter die een centraal roosvenster boven drie terugspringende portalen flankeren. Binnen leidt een schip van vijf traveeën met zijbeuken en acht zijkapellen naar een transept en een koor met kooromgang; lichte stenen zuilen dragen ribgewelven en een grote ronde kroonluchter hangt aan het 19 meter hoge schipgewelf.

Belleville kreeg in 1543 een kapel, gebouwd in 1548; in 1635 verving een eerste Sint-Johanneskerk haar, en pas in 1802 werd de parochie zelfstandig. De huidige kerk werd in 1854 begonnen: aartsbisschop Sibour zegende de eerste steen, baron Haussmann legde hem, en op 11 augustus 1859 wijdde kardinaal Morlot de kerk in. Jean-Baptiste-Antoine Lassus was de architect; na zijn dood in 1857 nam zijn leerling Casimir Truchy over. In 1860 werd Belleville bij Parijs gevoegd.

Het roosvenster in de façade, in 1863 gemaakt door Auguste de Martel naar een karton van Louis Steinheil, toont het Engelenkoor en de Onbevlekte Maagd. De drie portalen dragen reliëfs van Aimé-Napoléon Perrey (1858): taferelen uit het leven van Johannes de Doper en Christus als Rechter in het midden, de profeten Jesaja en Maleachi links, de gevangenschap van Johannes rechts. De scharnieren van de deuren werden gesmeed door Pierre Boulanger.

De kerk staat aan 139 rue de Belleville, waar de straat zich verbreedt bij de kruising met de rue du Jourdain; de façade kijkt uit op deze open plek. Metrostation Jourdain (lijn 11) ligt op korte loopafstand, en ook Place des Fêtes (lijnen 7 bis en 11) is dichtbij. Het hoofdportaal opent onder het centrale roosvenster, tussen de twee spitsen.

Édith Piaf werd op 16 december 1917 op tweejarige leeftijd in deze kerk gedoopt. De inschrijving verbindt het gebouw met een zangeres die in 1915 in Belleville werd geboren en wier jeugd in de wijk in de kerk zelf nauwelijks aan bod komt.