Église Saint-Martin, Middeleeuwse kerk in Ambierle, Frankrijk.

De Église Saint-Martin in Ambierle, vroeger de kapel van een benedictijnenabdij, werd in de 15e eeuw herbouwd; het dak van geglazuurde tegels vormt een geometrisch patroon in geel en donkerbruin. De muren zijn van lichtbruine, rechthoekig gehouwen stenen met een hoge spitsboogvenster met stenen tracering en donker glas. Begin 19e eeuw werd een klokkentorentje boven de kruising toegevoegd.

Een aan Martinus van Tours gewijde benedictijnenabdij stichtte de plek in de vroege middeleeuwen; in 938 aan Cluny verbonden, werd ze in 1101 tot priorij teruggebracht. De 11e-eeuwse Romaanse kapel van Odilo van Cluny brandde in 1441 af, waarna prior Antoine de Balzac d'Entragues de kerk in de 15e eeuw herbouwde. Een tweede brand in 1746 noopte tot herstel, de laatste monniken vertrokken in 1788 en Prosper Mérimée plaatste de kerk in 1840 op de eerste monumentenlijst.

Het passiealtaarstuk werd in 1476 aan het priorij geschonken door Michel de Chaugy, raadsman van Filips de Goede, hertog van Bourgondië. Het middendeel bevat zes beschilderde notenhouten beelden van het lijden van Christus, van de kruisiging tot de verrijzenis. De beschilderde luiken worden toegeschreven aan Rogier van der Weyden of aan een anonieme meester, de meester van Ambierle; de buitenzijden tonen de schenkers met hun patroonheiligen.

Bezoeken vereisen vooraf registratie en een minimale groepsgrootte van vijf deelnemers voor begeleide rondleidingen. U kunt boeken via het Alice Taverne Museum, dat de toegang tot de kerk coördineert.

De glas-in-loodramen gemaakt tussen 1470 en 1485 tonen het wapen van Antoine de Balzac d'Entragues, bisschop van Die en Valence. Dit detail onthult de verbinding van de kerk met de hooggeplaatste kerkelijke autoriteit van die tijd.