Église Notre-Dame-des-Pauvres, Romaanse kerk in Aubrac, Saint-Chély-d'Aubrac, Frankrijk

De kerk Notre-Dame-des-Pauvres is een romaanse kerk aan de rand van het gehucht Aubrac, in Saint-Chély-d'Aubrac. Het rechthoekige plan meet 24 bij 12 meter, zonder transept. Het schip heeft arcade-steunberen en een gebroken tongewelf; de vlakke apsis is het enige voorbeeld in de middeleeuwse architectuur van Aubrac. De noordmuur is blind, de andere gevels hebben kleine vensters.

Omdat geschreven getuigenissen over het begin ontbreken, stelde Jacques Bousquet een aanvang van de werken in 1162 voor, terwijl Étienne Hamon het oudste metselwerk op 1180-1200 dateert. De kerk is in 1216 vermeld als „ecclesia Beate Marie de Albrac”. Tijdens de Honderdjarige Oorlog versterkt in 1388-1389, kreeg ze haar huidige klokkentoren tussen 1453 en 1468.

De kerk diende het hospitaal van Aubrac, een etappe voor pelgrims naar Santiago de Compostela, en haar naam eert de armen die er werden opgevangen. De toren herbergt de "klok van de verlorenen", waarvan het Latijnse opschrift Maria vraagt de afgedwaalden terug te roepen. Hij bevatte ook de woning van de klokkenluider met een broodoven.

De locatie ligt op 1310 meter hoogte in de regio van het Aubrac-plateau en is te voet bereikbaar vanuit het dorpscentrum. De kerk is een van de weinige verzamelplaatsen in dit verhoogde landelijke gebied van Aveyron.

De klokkentoren, gebouwd tussen 1453 en voor 1468, verving een oudere klokkentoren, mogelijk een campanile uit de begintijd van het hospitaal. Al bij de bouw werden er kamers in ingericht wegens plaatsgebrek in de kloostergebouwen, en hij huisvestte de woning van de klokkenluider met een broodoven. Zijn klok, "de klok van de verlorenen" genoemd, draagt een Latijnse inscriptie die Maria vraagt de afgedwaalden terug te roepen.