Église Notre-Dame de Toute Grâce du Plateau d'Assy, Moderne kerk op Plateau d'Assy, Frankrijk.

De kerk Notre-Dame-de-Toute-Grâce op het plateau d'Assy is een katholieke kerk, in 1937-1946 gebouwd naar ontwerp van Maurice Novarina op 1.000 meter hoogte in Passy. Ze is opgetrokken uit groene Taveyannaz-zandsteen, hout en leisteen, met een zadeldak dat op zware sneeuw is berekend. Een 28 meter hoge klokkentoren met kleine klokkenkamer en uurwerk staat naast een vijf meter diepe luifel op acht pijlers; binnen leidt een schip met twee zijbeuken naar het halfronde koor boven de crypte.

In 1935 stelde kanunnik Jean Devémy, aalmoezenier van het sanatorium van Sancellemoz, voor een kerk te bouwen voor de tuberculosepatiënten en het personeel van het plateau d'Assy, waar zo'n twintig sanatoria stonden maar geen kerk was. Met instemming van Florent du Bois de la Villerabel, bisschop van Annecy, werd in 1937 een architectuurwedstrijd uitgeschreven, gewonnen door de jonge Savoyaardse architect Maurice Novarina. De werken begonnen in 1938 en de ruwbouw was voor de oorlog grotendeels klaar; de kerk werd in 1941 ingezegend, de crypte dat jaar voor de eredienst geopend en de wijding volgde in 1950.

De kerk is gewijd aan Notre-Dame de Grâce, een Mariaverering rond de genade. De inrichting werd besteld door kanunnik Jean Devémy via de dominicaan Marie-Alain Couturier, die vond dat elke generatie de meesters van de levende kunst moet inschakelen. Rouault, Matisse, Braque, Chagall, Léger en Richier werkten er, gekozen om hun vakmanschap en niet om hun geloof, wat de strijd over sacrale kunst aanwakkerde.

De kerk ligt op een bergplateau en is het grootste deel van het jaar toegankelijk, hoewel winterweer het rijden kan bemoeilijken. De diepe beschermende overstekende dakrand biedt schuilplaats, en de omliggende wandelpaden openen zich volledig van laat voorjaar tot vroeg najaar.

Het grote mozaïek op de gevel is van Fernand Léger, die ook het keramische tabernakel van de kerk maakte. De kunstenaars werden gekozen om hun vakmanschap en niet om hun geloofspraktijk, een beginsel van de dominicaan Marie-Alain Couturier dat onder de Franse geestelijkheid de „querelle de l'art sacré“ uitlokte.