Faraman Lighthouse, Vuurtoren in Arles, Frankrijk

De Faraman-vuurtoren is een stenen toren van ongeveer 43 meter hoog met een bredere basis die naar boven toe smaller wordt voor structurele stabiliteit. De buitenkant vertoont zes afwisselende wit-zwarte horizontale strepen voor betere zichtbaarheid van zee uit.

In 1830 kwam een eerste vast wit licht op een tijdelijke houten toren van 15 m; in 1840 volgde een cilindrische toren van 36,50 m, maar door erosie kwam de zee van 675 m in 1835 op 190 m in 1864. De huidige toren werd in 1892 gebouwd, 1.200 m achter de oude. Op 7 februari 1947 na oorlogsschade weer in dienst, werd hij in 1999 geautomatiseerd en in 2004 zonder bewakers gelaten.

De zwart-witte banden werden in 1934 geschilderd om verwarring met de vuurtorens van l'Espiguette en Grand Rouveau te voorkomen, maar vergissingen bleven veelvuldig. Twee vaste vuurtorenwachters woonden hier met hun gezinnen en bedienden een petroleumdamplicht. Sinds 2012 als monument historique beschermd, staat de toren in het regionaal natuurpark Camargue, bij de zoutpannen waar roze flamingo's leven.

De vuurtoren is niet opengesteld voor bezoeken van binnenuit, maar bezoekers kunnen deze van buiten bekijken en fotograferen. Het omliggende gebied biedt open wandelpaden die goed aansluiten op andere historische sites rondom Arles, waardoor het gemakkelijk is een bezoek hier met nabijgelegen attracties te combineren.

In 1967 draaide Robert Dhéry een scène van 'Le Petit Baigneur', met Louis de Funès, bij de vuurtoren. De toren kreeg in 1972 een windgenerator, werd in 1999 geautomatiseerd, verloor in 2004 zijn bewakers en werd in 2019 op zonne-energie gezet.