Ouvrage Otterbiel, Militaire versterking in Bitche, Frankrijk

Ouvrage Otterbiel is een Maginot-lijnversterking bij Bitche met vier gevechtsblokken en een ingangsblok verbonden door ondergrondse gangen. De installatie bevat munitieopslagen, commandoposten en observatiepunten in het ondergrondse netwerk.

In augustus 1931 goedgekeurd, was Otterbiel gepland als een gros ouvrage met een 81mm-mortierkoepel, twee 75mm-kazematten en een aparte personeelsingang, maar budgetbezuinigingen maakten er een petit ouvrage van. Het capituleerde op 30 juni 1940 met de vestingwerken van Bitche, werd in maart 1945 licht verdedigd en ingenomen door de Amerikaanse 100th Infantry Division, en werd tegen 1953 opgeknapt als deel van de Môle de Bitche.

Het ouvrage dankt zijn naam aan de Grand Otterbuehl, de hoogte 367 waar het werd gebouwd. De vijf blokken zijn genummerd en dragen de aanduiding O 400; de observatieklok in blok 4 heeft het kenmerk O 15. In 1939 telde het garnizoen 98 manschappen en 7 officieren van het 37e Vesting-Infanterieregiment onder kapitein Le Guanec.

Het ouvrage de l'Otterbiel ligt op militair terrein aan de westelijke rand van het Camp de Bitche, op hoogtepunt 367 van de Grand Otterbuehl, en is niet toegankelijk voor publiek. Er zijn geen rondleidingen of openingstijden; het Franse leger gebruikt de site naar verluidt voor munitieopslag. Alleen de buitenzijde is zichtbaar vanaf de grens van het kamp.

De versterking was voorzien van drie afzonderlijke dieselgeneratorunits, elk met een motor en generator gecombineerd. Dit backupsysteem zorgde ervoor dat de installatie kon blijven functioneren als een generator uitviel.