Fort Bellecroix, 18e-eeuwse militaire versterking in Metz, Frankrijk.

Fort Bellecroix is een 18e-eeuwse militaire structuur in Metz met vier grote bastions en verschillende defensieve muren omgeven door diepe droge grachten. Ondergrondse gangen lopen door de hele constructie en maken ondergrondse verkenning mogelijk.

Vauban had opgemerkt dat deze plek, enkele honderden meters van het centrum, slecht verdedigd was; na de Vrede van Rijswijk van 1697, die Luxemburg aan de Spaanse Nederlanden teruggaf, drong maarschalk Belle-Isle bij de koning aan op versterking van Metz. Louis de Cormontaigne ontwierp een dubbele kroon ter bescherming van het front van de beneden-Seille, tegenhanger van het fort Moselle. Onteigeningen liepen van 1731 tot 1735, de bouw van 1734 tot 1740.

De naam Bellecroix komt van een calvarie en een kapel die in 1731 werden gesloopt om het terrein vrij te maken. Het fort werd gebouwd als tegenhanger van het fort Moselle: de dubbele kroon van Cormontaigne verdedigde het front van de beneden-Seille, het fort Moselle dat van de Moezel. Na de opheffing in april 1954 kwam het terrein aan het staatsdomein; meer dan 80 ha werd voor verstedelijking opengesteld en binnen het fort en op zijn glacis verrees een groot openbaar huurcomplex.

Het fort ligt op enkele honderden meters van het centrum van Metz; door het opheffen van de drie militaire servituutzones kwam meer dan 80 ha vrij voor verstedelijking. De Steinmetz-kazerne werd toegevoegd langs de boulevard de Trêves. Verwacht een omwalling met vier bastions, drie courtines, drie halve manen en een lunet, omringd door 3 km droge grachten.

Na de buitendienststelling van het fort in april 1954 en de overdracht aan het particuliere staatsdomein opende de opheffing van de drie militaire servituutzones meer dan 80 ha voor verstedelijking. Openbare huurwoningen van het type grand ensemble werden binnen het fort zelf en op zijn glacis gebouwd.