Collégiale Notre-Dame de Lamballe, Gotische kerk in Lamballe-Armor, Frankrijk.

De Collégiale Notre-Dame is een gotische kerk van ruwe grijze steen, met een hoge vierkante toren bekroond door een gekanteelde balustrade en doorbroken door smalle boogopeningen. Links van de toren loopt een lang schip met spitsboogvensters onder topgevellucarnes, boven een massieve gekanteelde keermuur. Binnen dragen gebundelde zuilen met gebeeldhouwde kapitelen ribgewelven; een laag donker houten doksaal staat voor het glasraam van het koor.

Een kasteelkapel bestond al in 1083, en Notre-Dame werd rond 1202 ingewijd door bisschop Geoffroy Hernon. In de 14e eeuw voegde Charles de Blois de kerk in bij de verdediging van het kasteel van Lamballe en versterkte het koor met torentjes en gekanteelde muren. Jean V stichtte er in 1437 een kapittel van zes kanunniken; het kasteel werd in 1420 en opnieuw in 1626 verwoest, maar de kerk bleef behouden.

Bedevaarten naar Notre-Dame, belangrijk in eerdere eeuwen, werden tijdens de Bretonse Successieoorlog verboden om spionage te voorkomen. In 1437 stichtte Jan V een kapittel van zes kanunniken, waardoor de kerk een collegiale werd. Glasramen van Geneviève Asse en Olivier Debré uit 1995 sieren nu de vensters.

De kerk staat in het centrum van Lamballe-Armor; aan het kooruiteinde en de zuidgevel zijn de gekanteelde muren en torentjes van de 14e-eeuwse vesting nog van buiten te zien. In de zomer worden regelmatig rondleidingen gegeven. De pijlers van het schip hellen onder de druk van de gewelven, een probleem dat deskundigen in de hele 18e eeuw onderzochten.

De kerk werd in de 14e eeuw versterkt en opgenomen in het verdedigingsstelsel van het kasteel van Lamballe, dat op het terrein van het park ten noorden lag. Het kasteel werd in 1420 en opnieuw in 1626 verwoest, maar de kerk behield haar gekanteelde borstweringen, haar torentjes en een kazemat onder het koor.