Bèze Abbey, Benedictijner klooster in Bèze, Frankrijk

De abdij van Bèze is een kloostercomplex met een kerk en woongebouwen omgeven door versterkte muren en een gracht. Twee verdedigingstorens uit de 15de eeuw markeren het terrein en weerspiegelen de tijd waarin de gemeenschap zich tegen externe bedreigingen moest beschermen.

De in 629 door hertog Amalgaire van Neder-Bourgondië gestichte abdij volgde twee eeuwen lang de regel van de heilige Columbanus voordat zij in 826 de regel van Benedictus aannam. Zij werd rond 730 geplunderd door de Saracenen, in 936 en 937 door de Hongaren, en later verwoest tijdens de Honderdjarige Oorlog en de Zwarte Dood. In 1429 werd zij versterkt met stenen muren, een gracht en torens, waarvan er twee bewaard zijn gebleven.

De abdij is gewijd aan de heiligen Petrus en Paulus, vandaar de volledige naam Abbaye Saint-Pierre et Saint-Paul de Bèze. Ze behoorde tot 1731 tot het bisdom Langres en daarna tot dat van Dijon. De bewaarde gebouwen zijn sinds 2010 ingeschreven als monument historique.

De abdij is particulier bezit en opent voor bezoekers tegen een kleine bijdrage en tijdens de Journées du Patrimoine. De bewaarde gebouwen uit de 18e eeuw liggen aan de Bèze, en twee torens van de vestingwerken uit 1429 markeren nog de omheining. Neem de tijd voor het park dat in de 19e eeuw is aangelegd.

Amalgaire schonk de abdij 31 domeinen met bossen, wijngaarden en gebouwen, waaronder wijngaarden bij Gevrey-Chambertin die vandaag de chambertin-clos-de-bèze opleveren, een rode grand cru uit Bourgogne. De naam van die wijn houdt de herinnering aan het middeleeuwse bezit van de monniken levend.