Abbaye de Buillon, Cisterciënzer abdij in Chenecey-Buillon, Frankrijk

De Abbaye de Buillon is een cisterciënzer klooster in de Doubs dat de eenvoudige stenen architectuur toont die kenmerkend is voor deze monastieke orde. De gebouwen zijn functioneel ontworpen en ontberen opzettelijk rijke versiering, wat de waarden van de orde weerspiegelt.

Gesticht door Burcard, abt van Balerne, op grond geschonken door de gebroeders van Chenecey, werd de abdij in 1134 gewijd door aartsbisschop Humbert de Scey. Vanwege haar armoede "Bullio pauper" genoemd, werd ze in 1536 opgeheven, hoewel sommige bronnen haar tot de Revolutie laten bestaan, toen de gebouwen werden verkocht.

De naam van de abdij verschijnt in oude oorkonden als Billon, Billoy of Billy, en haar armoede bezorgde haar de bijnaam "Bullio pauper". Een legende verhaalt dat Huberte de Scey van de Maagd een ketting van drie rijen parels ontving om haar gevangen echtgenoot vrij te kopen; de parels werden in de abdij bewaard. Geglazuurde vloertegels van de kerk bevinden zich nu in het Musée des Beaux-Arts in Besançon.

De voormalige abdij ligt in een meander op de rechteroever van de Loue, stroomopwaarts van Chenecey-Buillon, ongeveer 18 km ten zuiden van Besançon. Het terrein is nu een boerderij; tussen de gebouwen rest de apsis van de kerk met drie rondboogvensters en een roosvenster. Het abdijpaleis werd een kasteel, en geglazuurde vloertegels uit het klooster worden bewaard in het Musée des Beaux-Arts in Besançon.

De in oude akten vermelde bijnaam „Bullio pauper" herinnert aan de blijvende armoede van de abdij ondanks vis- en weiderechten. Een legende verhaalt dat Huberte de Scey, wier man gevangen zat, van de Maagd een ketting van drie rijen parels kreeg en met enkele parels het losgeld betaalde; de parels werden in de abdij bewaard.