Church Saint-Vorles, Romaanse kerk in Châtillon-sur-Seine, Frankrijk.

De kerk Saint-Vorles is een vroeg-romaans gebouw, begonnen onder bisschop Brun de Roucy van Langres (980-1016) op een plateau boven Châtillon-sur-Seine. Het westwerk draagt een in de 12e eeuw herbouwde klokkentoren, en de buitenmuren zijn versierd met Lombardische banden. Het schip heeft drie traveeën en twee zijbeuken, die leiden naar een dubbel transept en een diep koor met apsis; de noordelijke transeptarm geeft toegang tot de crypte.

Een vroegere kerk op deze rotsrug bewaarde sinds 868 de relieken van de heilige Vorles; het huidige romaanse gebouw kwam vooral tot stand onder Brun de Roucy, bisschop van Langres van 980 tot 1016, binnen een castrum. De vieringtoren werd in de 12e eeuw herbouwd, in het eerste kwart van de 17e eeuw werd de Rozenkranskapel toegevoegd en de crypte uitgebreid tot Sint-Bernarduskapel. In 1023 werden de relieken naar de synode van Héry gebracht.

Vorles was een bisschop, geen martelaar: geboren rond 530 en gestorven in 591, verbonden aan het Bourgondische koningshuis. Zijn relieken, sinds 868 in de kerk bewaard, werden in 1023 naar het concilie van Héry gebracht. De kanunniken van Langres hielden hier een school waar Sint-Bernardus rond 1090 leerling was.

De kerk staat alleen op een hoogplateau boven de stad, bereikbaar vanaf de oostrand ervan; op hetzelfde plateau liggen de ruïnes van het hertogelijk kasteel en het kerkhof. Regelmatige diensten worden niet meer gehouden; voor dopen en huwelijken gaat ze open. De crypte, bereikbaar via een trap in de noordelijke transeptarm, bevat het oratorium uit de 4e eeuw en de Chapelle Saint-Bernard.

In de noordelijke transeptarm staat de Bewening van Christus, een beeldengroep uit 1527 uit de renaissance die geldt als een meesterwerk van de Bourgondische beeldhouwkunst. De kerk bewaart ook een 16e-eeuws diptiek dat de overbrenging van de relieken van de heilige Vorles van Marcenay naar Châtillon toont.