Château de Sassenage, Geclassificeerd historisch monument in Sassenage, Frankrijk

Het Château de Sassenage is een classicistisch kasteel dat Laurent Sommaire van 1662 tot 1669 bouwde voor Charles-Louis-Alphonse de Sassenage, uit kalksteen van Sassenage, l'Echaillon en Fontanil en molasse van Voreppe voor de trap. De lichte gevel heeft twee vooruitspringende vleugels met driehoekige frontons en hoge schoorstenen, een steil leien dak uit Besse-en-Oisans met ronde dakkapellen en een gebeeldhouwd fronton met de fee Mélusine en de wapens van de familie. Binnen: stenen trap met balustrades en bogen, gewelfde keuken rond een schouw, Lodewijk XVI-betimmering in de salon de compagnie.

De constructie vond plaats tussen 1662 en 1669 onder leiding van architect Laurent Sommaire en verving een vesting uit de 13e eeuw bij de ingang van het bosrijke landgoed. Deze herbouw markeerde de overgang van middeleeuwse verdedigingsstructuren naar een klassieke woning.

Het kasteel bewaart zijn meubels en aankleding sinds het einde van het ancien régime, wat bij weinig Franse kastelen het geval is. Twee schilderijen van Louis Cretey hangen in de vertrekken, en het Lodewijk XVI-snijwerk van de salon de compagnie is van vergeelde vernis ontdaan, waardoor de oorspronkelijke beschildering weer zichtbaar werd. Een gebeeldhouwd fronton toont de fee Mélusine met de wapens van de Sassenage.

Rondleidingen vinden alleen in bepaalde periodes van het jaar plaats; informeer u vooraf. Het park van acht hectare, de gebouwen en de kastanjelaan naar het landgoed zijn beschermd als monument historique. Het kasteel ligt bij het centrum van Sassenage, naast de grotten van Sassenage en onder de buurtschap Les Côtes-de-Sassenage, aan de weg van Grenoble naar Valence. Op het terrein vinden ook evenementen plaats, waaronder conferenties voor maximaal 130 personen en recepties voor 30 tot 250 gasten.

Het gebeeldhouwde fronton van de gevel toont de fee Mélusine naast de wapenschilden van de familie de Sassenage, een legendarische voorouder waaruit het geslacht meende af te stammen. De leien van het dak kwamen uit Besse-en-Oisans en de pannen uit Saint-Quentin-sur-Isère, dorpen in de Dauphiné.